Είδα ένα φανταστικό όνειρο, πως ήταν λέει όλο το σώμα μέσα μου μόνο από φως κι αγάπη, και πως έβγαζα έξω μου μόνο φως κι αγάπη… Κι είχε τόση ομορφιά αυτό το φως, που έμενα εκεί να το βλέπω και να μην το χορταίνω… Και τόση γλύκα αυτή η αγάπη, που τίποτα δεν μπορούσε να συγκριθεί μαζί της… Κι ένιωσα τόσο ζωντανή όσο ποτέ άλλοτε, σαν όλα τα θαύματα περίμεναν εκεί έξω, να ξυπνήσω και να τα ζήσω. Κι άνοιξα τα μάτια μου έτοιμη για την ωραιότερη δράση της ζωής μου, και γρήγορα τα ξανάκλεισα. Φοβήθηκα μην χάσω αυτό που έβλεπα στο όνειρο ότι ήμουν. Κι έμεινα εκεί στο όνειρο κι άνοιξα όλες μου τις αισθήσεις κι απόλαυσα αυτό που έβλεπα ότι ήμουν. Κι έπαιξα με το φως. Με μάγευε η ομορφιά κι η δύναμή του. Το έριχνα πάνω στους δαίμονές μου, μόλις έκανε κάποιος από αυτούς να ξεμυτίσει και παφ! Μια έκρηξη από φως τον εξαφάνιζε και έμενε πάλι μόνο φως! Και γευόμουν αυτή την ατέλειωτη γλύκα της αγάπης μέσα μου σ’ όλο το είναι μου, που έβγαινε τόσο φυσικά έξω μου και πήγαινε παντού, σε ανθρώπους, πράγματα, στις πράξεις μου, στα δέντρα, στα πουλιά παντού. Κι έπαιζα μέσα στον ύπνο μου με τη δήλωση: Είμαι όλη μέσα μου φως κι αγάπη, βγάζω έξω μου φως κι αγάπη. Μ’ έναν περίεργο τρόπο, όταν ξύπνησα, είχα ακόμη ζωντανό το όνειρο μέσα μου. Κι όταν έρχονταν γύρω μου κάποιοι που, μέσα από τους δικούς τους δαίμονες, έβγαζαν γκρίνια και άρνηση, τότε πετούσα σαν χιονόμπαλα πάνω τους το φως που ακόμα θυμόμουν έντονα την εικόνα του, και παφ! Ένα μικρό θαύμα γεννιόταν κι ένιωθα τόσο μα τόσο όμορφα που μου θύμιζε αυτή την υπέροχη αίσθηση της αγάπης μέσα στο όνειρό μου. Όταν πάλι μ’ αγκάλιαζαν οι άνθρωποι με την αγάπη τους, με το κέφι και το γέλιο τους, ένιωθα σα να άγγιζαν κάθε φορά εκείνη την αίσθηση της αγάπης μέσα στ’ όνειρο και ξυπνούσε πάλι μέσα μου εκείνη η ατελείωτη γλύκα και ομορφιά αυτής της αίσθησης που όμοιά της δεν υπάρχει κι ένιωθα τόση μα τόση ευγνωμοσύνη… Γιατί η αίσθηση της αγάπης είναι το μεγαλύτερο θαύμα αυτού του κόσμου. Εύχομαι αυτή τη χρονιά να ζωντανεύουμε όλο και πιο πολύ μέσα μας το όνειρο της προσωπικής μας ομορφιάς, το όνειρο του ποιοι στ’ αλήθεια είμαστε! Εύχομαι αυτή τη χρονιά να ζούμε όλο και πιο πραγματικά την αίσθηση του ονείρου της αγάπης, στα λόγια μας, στις αγκαλιές, στις πράξεις μας, στο κάθε τι! Εύχομαι αυτή τη χρονιά οι χιονόμπαλές μας να έχουν τη δύναμη να διαλύουν κάθε μικρό ή μεγαλύτερο δαίμονα του μυαλού! Δεν ήθελα με τίποτα να βγω απ’ το όνειρο, ενώ ταυτόχρονα ήθελα το ίδιο πολύ να σηκωθώ και να το ζήσω… Βένα Καλογήρου