Νομίζω ότι μοιάζουμε σε κάποια φάση της ζωής μας, με αυτά τα υπέροχα φύλλα του φθινοπώρου με τα χρυσό κόκκινο πράσινα χρώματά τους, τόσο διαφορετικά μεταξύ τους αφού οι αποχρώσεις τους είναι άπειρες αλλά και τόσο όμοια στα σχήματά τους. Σαν μέρος της φύσης ακολουθούμε κι εμείς τους ίδιους νόμους, τους ίδιους κύκλους. Όλοι γεννιόμαστε και γεννάμε – παιδιά, ιδέες, σπουδές, ταλέντα, δουλειές… όπως γίνεται την άνοιξη που ξεπροβάλουν τα καινούργια κλαδιά, φύλλα, καρποί… κι ανθίζουν και μεγαλώνουν και δηλώνουν την παρουσία τους τόσο ζωντανά και δυνατά… Κανένας δεν μπορεί να αγνοήσει μια άνοιξη. Κι ο κύκλος συνεχίζεται με έναν ήλιο δυνατό και ζωντανό που τον έχουμε για πολλές ώρες κάθε μέρα και βοηθάει σε άλλες διαδικασίες κι έρχεται η στιγμή του θερισμού, της απολαβής, της επιβεβαίωσης και της απόλαυσης… Και νάτη πάλι η σπορά – γιατί ποτέ δεν σταματούν οι κύκλοι της ζωής. Όμως για να έρθει το καινούργιο πρέπει να φύγει, να πεθάνει το παλιό. Γέννα και θάνατος πάντα μαζί. Κι απολαμβάνουμε τα υπέροχα χρώματα του φθινοπώρου που σκορπίζει παντού τα φύλλα του και γυμνώνουν τα κλαδιά… Κι ετοιμάζεται η φύση, η γη, ο άνθρωπος, για την προετοιμασία του καινούργιου, για να γεννηθεί ο επόμενος κύκλος στη ζωή του. Αυτή η δουλειά της γέννας ξεκινάει πάντα από μέσα, εσωτερικά. Για να έρθει η ανανέωση, το καινούργιο, χρειάζεται εσωτερική προετοιμασία. Γι’ αυτό είναι ο χειμώνας. Στρέφεται μέσα του ο άνθρωπος, η φύση, για να δημιουργήσει το επόμενο βήμα, την επόμενη επιτυχία, το επόμενο θέλω του, στόχο, ομορφιά… Αγαπάω τη δημιουργία της ζωής που ολόκληρη η φύση μάς σπρώχνει να την ακολουθήσουμε! Βένα Καλογήρου    

[vc_row][vc_column][vc_column_text]Οι εκδόσεις «Η ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ» ευχαριστούν την Εναλλακτική Δράση η οποία με τον τρόπο της εκτιμά και προβάλλει το αξιοθαύμαστο έργο της Louise L. Hay που έχουμε φέρει στην Ελλάδα από το 1994 μέσω των βιβλίων της.   Το παρακάτω τεστ είναι απόσπασμα από το βιβλίο της διάσημης συγγραφέως βιβλίων αυτοβοήθειας Louise L. Hay που κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις Εκδόσεις Η Δυναμική της Επιτυχίας με τίτλο “ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ”. Αποτελεί ένα μοναδικό τεστ αυτοανακάλυψης της ψυχοσυναισθηματικής μας ισορροπίας. Το τεστ που θα βρεις σ’ αυτό το κεφάλαιο σε καθοδηγεί να κάνεις το ίδιο για τον εαυτό σου. Τελειώνοντάς το, θα έχεις καλύτερη εικόνα για την υγεία σου και θα ξέρεις από πού χρειάζεται να ξεκινήσεις το ταξίδι προς τη θεραπεία. Το τεστ αποτελείται από επτά ενότητες. Σε κάθε μία υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις που καλύπτουν ένα συγκεκριμένο τομέα, τόσο από άποψη σωματικών προβλημάτων όσο και από άποψη συνηθειών και τρόπου ζωής. Απάντησε κάθε ερώτηση με «ναι» ή «όχι». Στο τέλος, σου δίνονται οδηγίες για να βαθμολογήσεις τις απαντήσεις σου και να μπορέσεις να αξιολογήσεις την τωρινή σωματική και συναισθηματική σου υγεία. Στη συνέχεια, δώσε σε κάποιον καλό σου φίλο να κάνει το τεστ σαν να ήσουν εσύ και σύγκρινε τα αποτελέσματα. Η αντίληψη που έχει κάποιος άλλος για μας είναι πολύ χρήσιμη, γιατί πολλές φορές δεν μπορούμε να δούμε καθαρά τη δική μας ζωή.   ΤΟ ΤΕΣΤ ΕΝΟΤΗΤΑ 1 Ερωτήσεις για τη σωματική σου υγεία 1. Έχεις αρθρίτιδα; 2. Έχεις προβλήματα στη σπονδυλική σου στήλη, κάποια πάθηση στους δίσκους ή σκολίωση; 3. Έχεις οστεοπόρωση; 4. Είσαι επιρρεπής σε ατυχήματα, μυϊκούς σπασμούς ή χρόνιους πόνους; 5. Έχεις αναιμία, αιματολογικά προβλήματα, ευαισθησία στις ιώσεις ή κόπωση; 6. Έχεις ψωρίαση, έκζεμα, ακμή ή άλλα δερματολογικά προβλήματα; Ερωτήσεις για τον τρόπο ζωής σου 1. Έχεις την τάση να δίνεις περισσότερα από όσα παίρνεις; 2. Δυσκολεύεσαι να νιώσεις ότι οι άλλοι σε αγαπούν; 3. Όταν βλέπεις κάποιον να υποφέρει, νιώθεις ότι πρέπει να τον σώσεις; 4. Δυσκολεύεσαι να συμπορευτείς με μια ομάδα, ή σου λείπει η «κοινή λογική»; 5. Σε καταδυνάστευαν όταν ήσουν παιδί; 6. Σε καταδυναστεύουν τώρα; 7. Η υγεία σου επηρεάζεται αρνητικά από την αλλαγή των εποχών; 8. Η αλλαγή γενικά σου δημιουργεί νευρικότητα; 9. Τα όρια μεταξύ της δικής σου διάθεσης και της διάθεσης κάποιου άλλου παραβιάζονται υπερβολικά εύκολα; 10. Ήσουν ή είσαι το μαύρο πρόβατο της οικογένειας; 11. Είσαι το άτομο στο οποίο προστρέχουν αυτόματα όλοι όταν έχουν προβλήματα; 12. Στις σχέσεις σου, έχεις την τάση να κόβεις τις γέφυρες μετά από κάποια σοβαρή διαφωνία; ΕΝΟΤΗΤΑ 2 Ερωτήσεις για τη σωματική σου υγεία 1. Αν είσαι γυναίκα, έχεις κάποια προβλήματα σχετικά με τα γεννητικά σου όργανα, όπως για παράδειγμα με τη μήτρα ή τις ωοθήκες σου; 2. Έχεις κολπίτιδα ή άλλες κολπικές παθήσεις; 3. Αν είσαι άντρας, έχεις κάποια προβλήματα σχετικά με τα όργανα αναπαραγωγής, όπως για παράδειγμα με τον προστάτη, τους όρχεις ή κάτι άλλο; 4. Βιώνεις ανικανότητα ή προβλήματα με τη σεξουαλική σου επιθυμία; Ερωτήσεις για τον τρόπο ζωής σου 1. Αν δανείσεις χρήματα σε κάποιο αγαπημένο σου πρόσωπο, δυσκολεύεσαι να του ζητήσεις τόκο; 2. Συνήθως βρίσκεσαι βυθισμένος στα χρέη κατά τη διάρκεια εορτών και διακοπών; 3. Σε θρέφει ο ανταγωνισμός; Οι άλλοι λένε ότι είσαι υπερβολικά ανταγωνιστικός; 4. Έχεις ποτέ διαλύσει μια σχέση λόγω κάποιας επαγγελματικής επιλογής; 5. Έχεις ένα πρότυπο ζωής «πολυσπουδαγμένου και κακοπληρωμένου»; ΕΝΟΤΗΤΑ 3 Ερωτήσεις για τη σωματική σου υγεία 1. Έχεις προβλήματα στο πεπτικό σου σύστημα, όπως έλκος; 2. Έχεις προβλήματα με κάποιον εθισμό; 3. Είσαι υπέρβαρος; 4. Έχεις ανορεξία ή βουλιμία; Ερωτήσεις για τον τρόπο ζωής σου 1. Πιστεύεις ότι είναι ματαιοδοξία να κάνεις λίφτινγκ; 2. Έχεις την τάση να έλκεις ανθρώπους που έχουν προβλήματα με εθισμούς; 3. Ξέρεις με ακρίβεια πόσο λίπος υπάρχει στα «μαξιλαράκια» και στους γοφούς σου; 4. Έχεις ψυχαναγκαστικές συνήθειες —για παράδειγμα σε σχέση με τα ψώνια ή το φαγητό— για να ηρεμείς τα νεύρα σου; 5. Το προσωπικό σου στυλ —στο ντύσιμο, στους τρόπους, ακόμα και στον τρόπο που μιλάς — είναι αναχρονιστικό ή παλιομοδίτικο; ΕΝΟΤΗΤΑ 4 Ερωτήσεις για τη σωματική σου υγεία: 1. Έχεις προβλήματα με τις φλέβες ή τις αρτηρίες σου; 2. Έχεις αρτηριοσκλήρωση; 3. Έχεις υπέρταση; 4. Έχεις υψηλή χοληστερίνη; 5. Έχεις υποστεί καρδιακή προσβολή; 6. Έχεις άσθμα; 7. Έχεις προβλήματα στο στήθος; Ερωτήσεις για τον τρόπο ζωής σου 1. Καταλαβαίνουν συχνά οι άλλοι το πώς αισθάνεσαι; 2. Σου έχουν πει ποτέ ότι είσαι υπερευαίσθητος; 3. Επηρεάζεται η διάθεσή σου από τις αλλαγές του καιρού ή των εποχών; 4. Έχεις κλάψει ποτέ στη δουλειά; 5. Κλαις εύκολα; 6. Δυσκολεύεσαι να θυμώσεις με κάποιο αγαπημένο σου πρόσωπο; 7. Είσαι οξύθυμος; 8. Μένεις κλεισμένος στο σπίτι ή απομονώνεσαι από τους ανθρώπους επειδή νιώθεις ότι σε κατακλύζουν τα συναισθήματά σου; ΕΝΟΤΗΤΑ 5 Ερωτήσεις για τη σωματική σου υγεία 1. Έχεις προβλήματα με τις γνάθους σου; 2. Έχεις προβλήματα θυρεοειδή; 3. Έχεις προβλήματα με τον αυχένα σου; 4. Έχεις συχνά πονόλαιμο; 5. Έχεις κάποιο άλλο πρόβλημα με το λαιμό σου; Ερωτήσεις για τον τρόπο ζωής σου 1. Δυσκολευόσουν να ακολουθήσεις οδηγίες όταν ήσουν μικρός; 2. Δυσκολεύεσαι να ακολουθήσεις οδηγίες τώρα; 3. Δυσκολεύεσαι να συγκεντρωθείς σε κλήσεις από κινητό ή σε ανοικτή ακρόαση; 4. Έχεις μακροσκελείς διαφωνίες ή παρεξηγήσεις με φίλους ή αγαπημένους μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου; 5. Λες «ναι» μόνο και μόνο για να δώσεις τέλος σε μια διαφωνία; 6. Έχεις δυσλεξία, τραυλίζεις, δυσκολεύεσαι να μάθεις γλώσσες ή να κάνεις μια ομιλία; 7. Επικοινωνείς καλύτερα με τα ζώα από ό,τι με τους ανθρώπους; 8. Στρέφονται συχνά οι άλλοι σε σένα για να δώσεις τις δικές τους μάχες αντί γι’ αυτούς; ΕΝΟΤΗΤΑ 6 Ερωτήσεις για τη σωματική σου υγεία 1. Έχεις προβλήματα αϋπνίας; 2. Έχεις ημικρανίες; 3. Σε ανησυχεί το να γεράσεις ή να φαίνεσαι γερασμένος; 4. Πάσχεις από τη νόσο του Alzheimer; 5. Έχεις ή είχες καταρράκτη; 6. Έχεις συχνά ζαλάδες; Ερωτήσεις για τον τρόπο ζωής σου 1. Δυσκολεύεσαι να μένεις μέσα στα όρια των λέξεων που σου δίνονται σε διαγωνίσματα έκθεσης; 2. Δυσκολεύεσαι σε τεστ με ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής; 3. Είναι το μυαλό σου διαρκώς στα σύννεφα; 4. Αντιστέκεσαι όταν πρόκειται να μάθεις να χρησιμοποιείς τις νέες

Ποιο είναι το όραμα; Ποιος είναι ο στόχος; Ποιο είναι το κέφι της καρδιάς σου; Φαντάσου, πως κάθε πρωί πριν ξεκινήσει το τρέξιμο στα πρέπει, τα κάνω και τις δραστηριότητες της ημέρας να απαντάς στον εαυτό σου σ’ αυτές τις τρεις ερωτήσεις. Και να απαντάς με την αλήθεια σου, με την καρδιά όχι με το μυαλό. Φαντάσου το ακριβώς για μισό λεπτό μόνο. Αλλά νιώσε την απάντησή σου με όλες σου τις αισθήσεις. Και θα νιώσεις ένα χαμόγελο να βγαίνει από μέσα σου και να σχηματίζεται στα χείλη σου. Αυτό που ξέρουμε πια είναι πως κάθε στιγμή υπάρχει ένας διάλογος – όχι συνειδητός – μέσα στο κεφάλι μας με ερωτήσεις κι απαντήσεις: τι κάνω, τι θα γίνει, θα το καταφέρω; κι αν όχι… και σ’ όλα αυτά μαζί πρόσθεσε και τη φλυαρία του νου. Κι ο νους βαραίνει, κι η καρδιά βαραίνει. Κι η μέρα ξεκινάει με ένα βάρος στους ώμους. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι είμαστε όλοι μας ηρωικά γενναίοι! Και όχι μόνο τα βγάζουμε πέρα αλλά και προχωράμε και κάνουμε πολύ καλά πράγματα. Όμως, αυτή η κούραση… Όταν μια δημοσιογράφος ρώτησε τον Wernher von Braun για την ιδιαιτερότητα του μυαλού του, εκείνος με καυστικό χιούμορ απάντησε, ότι η μόνη διαφορά είναι πως οι περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν το μυαλό τους για το πώς να φτιάξουν το πρωινό τους καφέ, κι εγώ στο πώς να στείλω τον άνθρωπο στο φεγγάρι. Ποιο είναι το όραμά σου; Ποιος είναι ο στόχος σου; Ποιο είναι το κέφι της καρδιάς σου; Έχεις απαντήσει με την αλήθεια σου στον εαυτό σου; Αν αφήσεις μόνο του το μυαλό ανεξέλεγκτο τρέχει το πρόγραμμα που έχει συνηθίσει και συχνά γλιστράει σε ακατάσχετη φλυαρία με αρκετή δόση κινδυνολογίας. Από τις απαντήσεις που θα δίνεις στις δικές σου ερωτήσεις εξαρτάται το πρόγραμμα που ο νους σου θα σε οδηγήσει να τρέξεις την ημέρα σου και τελικά στη ζωή σου. Ανομολόγητο ή όχι, έχεις ένα όραμα! Έχεις ένα στόχο που θέλεις κι αγαπάς! Έχεις ένα κέφι στην καρδιά σου! Κι αν ακόμη δεν έχεις μιλήσει γι’ αυτά ούτε καν σε σένα, είναι καιρός. Τώρα είναι ο καιρός. Δώσε τους ζωή μέσα σου και θα δεις πως σιγά σιγά, μέρα τη μέρα, βήμα βήμα, θα αρχίσεις να συνειδητοποιείς πως “το σύμπαν” δηλαδή η ίδια η ζωή, η καθημερινότητά σου θα αρχίσει ίσως δειλά στην αρχή κι έπειτα όλο και πιο δυνατά “να συνωμοτεί υπέρ σου”! Η πραγματικότητά μας αργά ή γρήγορα συντονίζεται με τα θέλω της καρδιάς μας όταν εμείς ΤΟΛΜΑΜΕ να τα αγαπήσουμε και να τα βγάλουμε στο φως, μπαίνοντας ταυτόχρονα στη δράση για να τα υπηρετήσουμε. Γιατί η αγάπη, υπάρχει μόνο όταν εκφράζεται στην πράξη. Και τα όνειρά μας για τον εαυτό μας, μπορούν να υπάρξουν μόνο αν η αγάπη μας γι’ αυτά εκφράζεται με δράση. Ποιο είναι το όραμα; Ποιος είναι ο στόχος; Ποιο είναι το κέφι της καρδιάς σου; Βένα Καλογήρου    

Πολλές φορές σκέφτομαι πόσο πολύ πρέπει να πονάνε οι άνθρωποι που ζουν στις σπηλιές τους… Ίσως αναρωτιέσαι: Ποιες σπηλιές; Ποιοι ζούν στην εποχή μας σε σπηλιές; Ας τα πάρουμε λοιπόν τα πράγματα με τη σειρά. Όλοι εκείνοι που βαθιά μέσα τους νιώθουν ανίκανοι να αντιμετωπίσουν μία απώλεια, ένα φυσικό θάνατο, έναν εν ζωή χωρισμό, μια οικονομική απώλεια, μια αγάπη, σε τελική ανάλυση την απώλεια ενός κεκτημένου ή επιδιωκόμενου, τι κάνουν; Μήπως ασυνείδητα προσπαθούν να προφυλαχθούν από αυτήν την πιθανή απώλεια; Και ποιος είναι ο πιο σίγουρος δρόμος για να μη χάσω κάτι; Μήπως είναι το να μην το αποκτήσω ποτέ; Γιατί πώς μπορώ να χάσω κάτι που δεν έχω; Θυμάμαι μια παλιά μαθήτριά μου που φοβόταν πως, αν άφηνε τον εαυτό της να αγαπήσει, όταν αυτή η σχέση θα τελείωνε (γιατί πίστευε πως όλες οι σχέσεις κάποτε τελειώνουν), θα πόναγε τόσο πολύ από τη μοναξιά, που δεν θα το άντεχε. Προτιμούσε λοιπόν να μένει μόνη για να μην κινδυνεύσει να μείνει μόνη!!! Αυτός ο επιφανειακός παραλογισμός είναι που οδηγεί τους ανθρώπους στις σπηλιές. Οι σπηλιές δεν είναι τίποτε άλλο από τις επιλογές που κάνουμε για να μειώσουμε τους φόβους μας και να νιώσουμε ασφαλείς. Όταν εγκαταλείπουμε τα όνειρά μας (γιατί είναι πολύ πιθανός ο πόνος της αποτυχίας) και συμβιβαζόμαστε με ότι υπάρχει μπροστά μας, όταν δεχόμαστε να ζούμε μέσα σε μια σχέση που δεν έχει σεξ και αγάπη (γιατί δεν κινδυνεύω να πονέσω από μια σχέση αγάπης που θα λήξει), όταν φοβάμαι να είμαι ο αληθινός εαυτός μου και ζω παίζοντας ρόλους (γιατί φοβάμαι ότι ο αληθινός μου εαυτός δεν θα πάρει αγάπη και αποδοχή), τότε πού ζω; Στα λιβάδια, στις θάλασσες και στις κορυφές των βουνών της ζωής ή στη σπηλιά μου; Μια σπηλιά που μπορεί να μου προσφέρει την ασφάλεια και την προστασία από τον ενδεχόμενο πόνο, αλλά μου προσφέρει ταυτόχρονα και το μεγαλύτερο πόνο που υπάρχει: ΤΗΝ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΖΩΝΤΑΝΟΥ, ενώ στην πραγματικότητα ΔΕΝ ΖΩ. Κάποιος είπε πως “τα καράβια είναι ασφαλή στα λιμάνια αλλά δεν φτιάχτηκαν γι’ αυτό”!!! Κι ο Άνθρωπος φτιάχτηκε για να ΖΗΣΕΙ. Και ζωή σημαίνει να δημιουργήσει, να γλεντήσει, να κτίσει, να ρισκάρει, να χάσει, να κερδίσει, να μάθει, να δώσει, να πάρει, να ερωτευτεί, να αγαπήσει και να αγαπηθεί. Και όλα αυτά στο μέγιστο δυνατό και όχι στο “ε, κάτι έκανα”… Όταν θα έρθει το τέλος, ο μεγαλύτερος πόνος που θα βιώσεις θα είναι το να νιώσεις πως έζησες μια ζωή μέσα στις σπηλιές της μετριότητας. Κι αυτό γιατί, επέτρεψες στους φόβους σου να σε κάνουν να επιλέγεις τα εύκολα, το βόλεμα κι αυτό που θεωρούσες ασφαλές… Πάμε λοιπόν, ΟΛΟΙ μαζί, να μπούμε στο δρόμο της κατάκτησης των θέλω της καρδιάς μας. Το ξέρω, δεν είναι εύκολο. Όμως να μην ξεχάσεις ότι “κάνοντας τα μικρά που είναι πολύ δύσκολα στην αρχή, θα γίνουν πολύ εύκολα τα μεγάλα στη συνέχεια”… Μην τον βάζεις τον εαυτό σου στο περιθώριο, για τίποτα και για κανένα! Δεν του αξίζει! Μη σε υποτιμάς.. μη σου δίνεις λιγότερα! Δεν σου αξίζει! Αντώνης Καλογήρου    

Πριν λίγες μέρες, μετά από πολύ καιρό, βρήκα λίγο χρόνο και είχα τη διάθεση να δω μία ταινία με τη σύντροφό μου. Βλέπετε η κόρη μας είναι 4 μηνών και τους τελευταίους μήνες έχει αλλάξει άρδην η καθημερινότητά μας όπως και ο ελεύθερος χρόνος που περισσεύει… Μπαίνω λοιπόν να κάνω μία αναζήτηση στις νέες ταινίες του 2017 και με σόκαρε το γεγονός ότι στις 30 πρώτες που εμφανίστηκαν, οι 20 (μπορεί και παραπάνω) ήταν ταινίες τρόμου. Ποτέ μου δεν συμπάθησα τις ταινίες τρόμου, τα λεγόμενα θρίλερ. Δεν έχει να κάνει με το φόβο και την αποφυγή του. Απλά δεν ένιωσα ποτέ ότι έχει κάτι να μου προσφέρει μία ταινία αυτού του είδους. Το να βλέπω οικειοθελώς ζόμπι, αντεροβγάλτες, αποκεφαλισμούς, δολοφόνους με τα πριόνια και ό,τι πιο άρρωστο μπορεί να χωρέσει ο ανθρώπινος νους δεν είναι κάτι ελκυστικό για μένα. Για να είμαι ειλικρινής δε μπορώ να καταλάβω πως μπορεί κάποιος άνθρωπος να το κάνει αυτό στον εαυτό του. Φυσικά δεν αναφέρομαι σε ταινίες όπου θα λάβουν χώρα ορισμένες σκηνές που θα προκαλέσουν τρόμο ή ακόμα και θανάτους. Αναφέρομαι στις ταινίες εκείνες που το τρέιλερ και μόνο αρκεί για να βλέπεις εφιάλτες όλο το βράδυ. Σίγουρα η ύπαρξη αυτών των ταινιών καλύπτει κάποιες ανθρώπινες ανάγκες, για αυτό και τις βγάζει η βιομηχανία του κινηματογράφου και προφανώς οι ανάγκες αυτές είναι πολλές και μαζικές για να υπάρχει τόσο μεγάλη παραγωγή θρίλερ ετησίως… Και αυτό είναι που με τρομάζει στην πραγματικότητα. Το δεδομένο είναι η εκπαίδευση του κοινού και των νέων παιδιών και γενεών μερικές δεκαετίες τώρα με άπειρες σκηνές τρόμου και βίας μέσα από τον κινηματογράφο και ταυτόχρονα μέσα από την τηλεόραση (και το διαδίκτυο πλέον). Και παλιότερα υπήρχαν σκοτωμοί και δολοφονίες στις ταινίες αλλά έδειχναν μόνο το αποτέλεσμα και όχι όλα αυτά τα splatter με τα αίματα και τις ανατριχιαστικές λεπτομέρειες. Είναι επίσης δεδομένο ότι όλη αυτή η “κουλτούρα τρόμου” που έχει γίνει πλέον καθημερινότητα για τους περισσότερους έχει δημιουργήσει μία απάθεια σε αυτές τις σκηνές. Σε συνδυασμό με την αναζωπύρωση των θρησκευτικών συγκρούσεων οδηγεί συνεχώς σε αυξανόμενα κρούσματα δημόσιων πυροβολισμών, επιθέσεων προς άμαχους πολίτες και γενικότερα ωμής βίας. Πάρα πολλοί άνθρωποι είναι εθισμένοι στις ταινίες τρόμου. Οι ειδικοί αποδίδουν αυτή την περίεργη σχέση που υπάρχει με τις ταινίες τρόμου στο ζωώδες ένστικτο που έχει ο άνθρωπος. Εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης έχουν χαράξει βαθιά στο DNA το φόβο για το σκοτάδι, το ένστικτο του κυνηγού και το αίσθημα της επιβίωσης. Ένα στοιχείο που επικαλούνται οι ειδικοί γι’ αυτές τις ταινίες είναι η έλλειψη ρεαλισμού. Όμως αν και όλοι γνωρίζουν πως όλα όσα συμβαίνουν στις ταινίες δεν είναι ρεαλιστικά, οι θεατές με κάποιον τρόπο ταυτίζονται με την ταινία. Η αλήθεια που έχει πια αποδειχτεί, είναι ότι κάθε στιγμή ο νους επηρεάζει το σώμα όπως γίνεται και το αντίθετο. Δηλαδή αν φοβηθούμε από κάτι αυτό θα οδηγήσει σε σωματικές αλλαγές, αύξηση της πίεσης, ταχυκαρδία ή και πανικό, ανάλογα με το πόσο θεωρεί ο εαυτός ότι είναι έτοιμος και έχει τις δυνατότητες να αντιμετωπίσει την απειλή. Και το αποτέλεσμα είναι το ίδιο είτε το ζούμε στην πραγματικότητα είτε αυτό λαμβάνει χώρα μέσα στο μυαλό μας. Τα άτομα που αποζητούν την αδρεναλίνη μπορεί να έχουν μία κλίση προς τις ταινίες τρόμου, επειδή το σώμα τους ερμηνεύει διαφορετικά το στρες. Έτσι μία ταινία που προκαλεί το φόβο, αυξάνει τους παλμούς της καρδιάς και κάνει το σώμα να βιώνει μεγαλύτερη ένταση. Το ερώτημα που τίθεται εδώ είναι: Γιατί πρέπει μέσα από το φόβο και το τρόμο να βιώνεις ενέργεια και ζωντάνια; Γιατί να το κάνει κάποιος αυτό στον εαυτό του; Αυτό που λείπει σίγουρα είναι μία καθημερινότητα που να γεμίζει τον άνθρωπο με χαρά, πάθος, αδρεναλίνη, παιχνίδι, περιπέτεια και έτσι να παράγει όλα αυτά τα απαραίτητα συναισθήματα. Μπορούμε όλοι να είμαστε σε κορυφαία κατάσταση όλη την ημέρα, να ζούμε αληθινά και να βιώνουμε αυτά τα συναισθήματα στην πραγματική ζωή και όχι μέσα από μία οθόνη. Αρκεί να πιστέψουμε ότι ο κάθε άνθρωπος είναι μοναδικό και ανεπανάληπτο της φύσης θαύμα και του αξίζει και μπορεί να ζει μία ζωή γεμάτη, με έντονα συναισθήματα και να εξελίσσεται μέσα από αυτά! Την επόμενη φορά που θα μπει κάποιος στον πειρασμό να δει μία ταινία τρόμου ας σκεφτεί για λίγο ότι με τον τρόπο αυτό πιθανότατα να τροφοδοτεί μία ολόκληρη βιομηχανία που δεν έχει να προσφέρει τίποτε ουσιαστικά στην ανθρωπότητα. αλέξιος βανδώρος    

[vc_row][vc_column][vc_column_text]Αγάπη! Αγάπη, είναι η μόνη λέξη που μπορεί να περιγράψει όλα όσα βίωσα αυτό το Σαββατοκύριακο στο σεμινάριο Η Δυναμική της Επιτυχίας. Η Αγάπη περικλείει όλα τα θετικά συναισθήματα που μπορεί κάποιος να βιώσει, από τα πιο έντονα μέχρι τα πιο τρυφερά. Ευτυχία, χαρά, απόλαυση, δόσιμο, γέλιο, πάθος, δημιουργικότητα, ζωή, χαμόγελο, αγκαλιά, χάδι, ενθουσιασμό… (συμπλήρωσε κι εσύ τα δικά σου). Είχα την ψευδαίσθηση ότι σε αυτό το σεμινάριο – όπως και σε κάθε σεμινάριο – θα δώσω την ψυχή μου, θα μοιραστώ όσα έχω μάθει, θα εκτεθώ με δικά μου παραδείγματα ώστε όλοι εσείς να δείτε ότι είστε υπέροχα, μοναδικά και ανεπανάληπτα πλάσματα που αξίζουν, δικαιούνται και μπορούν να έχουν ό,τι ονειρεύονται στη ζωή τους. Στο τέλος του σεμιναρίου ένιωθα τόση αγάπη, τόση ομορφιά, τόση ευγνωμοσύνη, τόση χαρά ώστε το μόνο που μπορώ να πω είναι: Ευχαριστώ! Ευχαριστώ για την αγάπη που μου δώσατε. Ευχαριστώ για τη χαρά σας που μοιραστήκαμε. Ευχαριστώ για τη μαγεία! Νιώθω απέραντη ευγνωμοσύνη που γνώρισα κάθε έναν από εσάς! Να είστε πάντα καλά, να είστε πάντα ευτυχισμένοι! Αγάπη Καλογήρου   Σας αφιερώνω το παρακάτω…[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][ultimate_heading main_heading=”Ο Ύμνος της Αγάπης” main_heading_style=”font-weight:bold;” main_heading_line_height=”desktop:60px;”]Ο Ύμνος της Αγάπης, είναι τμήμα του 13ου Κεφαλαίου της Προς Κορινθίους Α’ Επιστολής του Αποστόλου Παύλου προς την παλαιοχριστιανική αδελφότητα της Αρχαίας Κορίνθου και διασώζεται μέσω της Καινής Διαθήκης.[/ultimate_heading][vc_empty_space height=”20″][/vc_column][vc_column width=”1/2″ css=”.vc_custom_1507206179872{background-color: #ff5605 !important;}”][vc_column_text]Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ειμί. Και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντα μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσομαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι. Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη ου ζηλοί, η αγάπη ου περπερεύεται, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει. Είτε δε προφητείαι, καταργηθήσονται, είτε γλώσσαι παύσονται, είτε γνώσις καταργηθήσεται. Εκ μέρους δε γινώσκομεν και εκ μέρους προφητεύομεν όταν δε έλθη το τέλειον, τότε το εκ μέρους καταργηθήσεται. Ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος έλάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος ελογιζόμην ότε δε γέγονα ανήρ, κατήργηκα τα του νηπίου. Βλέπομεν γαρ άρτι δι’ εσόπτρου εν αινίγματι, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον άρτι γινώσκω εκ μέρους, τότε δε επιγνώσομαι καθώς και επεγνώσθην. Νυνί δε μένει πίστις, έλπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα μείζων δε τούτων η αγάπη.[/vc_column_text][/vc_column][vc_column width=”1/2″ css=”.vc_custom_1507206232485{background-color: #333333 !important;}”][vc_column_text]Αν ξέρω να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε είμαι σαν ένας άψυχος χαλκός που βουίζει ή σαν κύμβαλο που ξεκουφαίνει με τους κρότους του. Και αν έχω το χάρισμα να προφητεύω και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ με τη δύναμη της ακόμη και τα βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε δεν είμαι τίποτε απολύτως. Και αν πουλήσω όλη την περιουσία μου για να χορτάσω με ψωμί όλους τους φτωχούς, και αv παραδώσω το σώμα μου για να καεί, αλλά αγάπη δεν έχω, τότε σε τίποτε δεν ωφελούμαι. Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι ευεργετική και ωφέλιμη, η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν ξιπάζεται (= δεν καυχιέται), δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες, δε ζητεί το συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δε σκέφτεται το κακό για τους άλλους, δε χαίρει, όταν βλέπει την αδικία, αλλά συγχαίρει, όταν επικρατεί η αλήθεια. Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει. Αν υπάρχουν ακόμα προφητείες, θα έλθει μέρα που και αυτές θα καταργηθούν αν υπάρχουν χαρίσματα γλωσσών και αυτά θα σταματήσουν αν υπάρχει γνώση και αυτή θα καταργηθεί. Γιατί τώρα έχουμε μερική και όχι τέλεια γνώση και προφητεία• όταν όμως έλθει το τέλειο, τότε το μερικό θα καταργηθεί. Όταν ήμουν νήπιο, μιλούσα ως νήπιο, σκεφτόμουν ως νήπιο, έκρινα ως νήπιο. Όταν έγινα άνδρας, κατάργησα τη συμπεριφορά του νηπίου. Τώρα βλέπουμε σαν σε καθρέπτη και μάλιστα θαμπά, τότε όμως θα βλέπουμε το ένα πρόσωπο το άλλο πρόσωπο. Τώρα γνωρίζω μόνο ένα μέρος από την αλήθεια, αλλά τότε θα έχω πλήρη γνώση, όπως ακριβώς γνωρίζει και εμένα ο Θεός. Ώστε τώρα μας απομένουν τρία πράγματα: η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη. Πιο μεγάλη όμως από αυτά είναι η αγάπη.[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_empty_space height=”60″][/vc_column][/vc_row]

[vc_row][vc_column][vc_column_text]Νομίζω, δεν θα θέλαμε ούτε να φανταστούμε πώς θα ήταν ο κόσμος μας χωρίς αγάπη, χωρίς ελπίδα, χωρίς πίστη, χωρίς σοφία… Σε κάθε μία λοιπόν χωριστά Σοφία, Ελπίδα, Αγάπη θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ που μας βοηθάνε και μόνο λέγοντας το όνομά τους να συνδεόμαστε για λίγο – είτε συνειδητά είτε υποσυνείδητα – με τις συγκεκριμένες υπέροχες έννοιες. Ας είναι η κάθε στιγμή που ζητάει κι απολαμβάνει η καρδιά σας να πολλαπλασιάζεται μέσα σας και γύρω σας! Ας είναι η χαρά και η ομορφιά της ζωής τα μόνιμα φιλαράκια σας! Κι ας πάμε πίσω πάλι απ’ την αρχή, στην Αγάπη με Α κεφαλαίο όχι με μικρό, όπως λέει χαριτολογώντας η ίδια, στην δική μου με Α κεφαλαίο Αγάπη, στην κόρη μου. Ας είναι ο δρόμος της μπροστά όλο και πιο λαμπερός με χαρές και θαύματα που εκείνη επιλέγει να βιώσει και να απολαύσει κι ας έχει πάντα γύρω της πολλούς και όμορφους ανθρώπους να μοιράζεται και να απολαμβάνει αγάπη, πολλή… πάρα πολλή αγάπη! Κι ας πάμε στον κάθε ένα από εμάς χωριστά. Σε όλων τη ζωή υπάρχει μια αγάπη – με κεφαλαίο Α ή μικρό… Ας γίνει η σημερινή μέρα, μια ευκαιρία για μια έκπληξη αγάπης σ’ αυτόν ή σ’ αυτήν που αγαπάμε. Είναι σίγουρο ότι θα της ή του αρέσει πάρα πολύ. Ας μη ξεχνάμε πως η αγάπη, υπάρχει μόνο όταν εκφράζεται στην πράξη! Βένα Καλογήρου[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_empty_space height=”60″][/vc_column][/vc_row]

«Κάποιος μου είπε: Λουίζ, μου έκανες το καλύτερο δώρο που θα μπορούσε ποτέ να μου κάνει άνθρωπος – τον εαυτό μου. Κι εγώ του είπα: Αγάπη μόνο σου έδωσα. Αγάπη.» Η Λουίζα έκανε ακριβώς αυτό. Έβαζε τόση απλή, καθαρή, αληθινή αγάπη στη γνώση που πρόσφερε στον κόσμο που έκανε τη γνώση αυτή να αγγίζει εκατομμύρια ανθρώπους. Η Λουίζα άγγιζε την ψυχή, την καρδιά και τον νου των ανθρώπων. Κι αυτό δημιουργούσε θαύματα και θεραπείες από συναισθήματα και προβλήματα που τους ταλαιπωρούσαν ζωή ολόκληρη. «Δεν είμαι θεραπεύτρια, δεν θεραπεύω κανέναν απλά διδάσκοντας τους ανθρώπους την αγάπη για τον εαυτό τους δημιουργώ έναν χώρο μέσα στον οποίο μπορούν να μάθουν πόσο απίστευτα υπέροχοι είναι. Αυτό μόνο κάνω. Είμαι ένα άτομο που υποστηρίζει τους ανθρώπους.» Απαντάει η Λουίζα όταν της λένε – και της το λένε πολλές φορές, γιατί είναι αλήθεια – ότι έχει αλλάξει ριζικά την ζωή χιλιάδων ανθρώπων μέσα από τα βιβλία της. Μόνο ένας αληθινά μεγάλος και σοφός άνθρωπος μπορεί να τοποθετεί με τόση απλότητα και ίσως ταπεινότητα ένα τόσο τεράστιο και σημαντικό έργο ζωής. Η Λουίζα έχει μπει στα σπίτια όλων μας – κι αυτό βέβαια είναι μια ευλογία – έχει μπει στις καρδιές όλων μας κι έχει βάλει το αποτύπωμά της στις τελευταίες γενιές. Νιώθω αληθινή ευγνωμοσύνη που την διάλεξα (ή με διάλεξε;) να εκδώσουμε το έργο της στην ελληνική γλώσσα. Νιώθω ευγνωμοσύνη που θα συνεχίσει να βάζει το αποτύπωμα της αγάπης σε πολλές γενιές ακόμα. «Στην απεραντοσύνη της ζωής που βρίσκομαι, όλα είναι τέλεια, ακέραια και πλήρη κι όμως η ζωή αλλάζει συνεχώς. Δεν υπάρχει ούτε αρχή ούτε τέλος, απλώς γίνεται μια ανακύκλωση ύλης και εμπειριών, που επαναλαμβάνεται διαρκώς. Η ζωή ποτέ δε σταματά, ποτέ δε βαλτώνει, ποτέ δε χάνει το ενδιαφέρον της, γιατί η κάθε στιγμή είναι πάντα καινούρια και ανεξερεύνητη». Louise Hay Η ευγνωμοσύνη όλων μας θα είναι πάντα μαζί σου, όπου κι αν βρίσκεσαι. Βένα Καλογήρου