«Η φαντασία είναι πιο σημαντική από τη γνώση». «Η λογική θα σε πάει από το Α στο Β. Η φαντασία θα σε πάει παντού». – Αλβέρτος Αϊνστάιν, 1879-1955, Φυσικός   Σκέψη 01 Σκέψου ένα μπλε σκύλο να οδηγεί ένα αυτοκίνητο ή μία ροζ γάτα να κάνει μονόζυγο… Πώς γίνεται πράγματα που δεν έχουμε δει ποτέ, να έχει ο εγκέφαλος τη δυνατότητα να τα συνθέσει;   Ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει μία εκπληκτική δυνατότητα να μπορεί να συνθέτει εικόνες και να δημιουργεί μία άλλη πραγματικότητα.   Σκέψη 02 Η Βρετανίδα επταθλήτρια Τζέσικα Ένις κάθεται αναπαυτικά στον καναπέ της και φαντάζεται με κάθε λεπτομέρεια την επικείμενη εμφάνισή της στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Δημιουργεί στο νου της ολόκληρη τη σκηνή: την είσοδό της στο στάδιο, τη στιγμή που ξεκινά να αγωνίζεται, την επίδοσή της, τα δευτερόλεπτα που ανεβαίνει στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου.   Έπειτα από μήνες η παραπάνω ονειρική εικόνα γίνεται πραγματικότητα: η ίδια κατακτά το χρυσό μετάλλιο στο σημαντικότερο αθλητικό γεγονός παγκοσμίως και κερδίζει παράλληλα τον τίτλο της καλύτερης αθλήτριας στην Ευρώπη για το 2012. Η Ένις είναι μία μόνο από τους πολλούς κορυφαίους αθλητές οι οποίοι γνωρίζουν καλά ότι δεν είναι απαραίτητη μόνο η εκγύμναση του σώματος για να ξεχωρίσουν αλλά και του πνεύματος.   Τι κάνουν για αυτό; Λίγο πριν μπουν στο στάδιο κλείνουν τα μάτια, συγκεντρώνονται, αδειάζουν το κεφάλι τους από τις άχρηστες σκέψεις και επικεντρώνονται σε αυτό που πρόκειται να συμβεί. Με το νου τους προετοιμάζουν σταδιακά το έδαφος για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Χωρίς στρες, δίχως λάθη.   Αυτό που στην αρχή μοιάζει μόνο με πιθανότητα με την επανάληψη γίνεται σιγά σιγά πίστη. Και όταν η πίστη μετατραπεί σε βαθιά πεποίθηση, τότε μαγικά πράγματα αρχίζουν να συμβαίνουν… Το όνειρο γίνεται πραγματικότητα. Η νίκη έρχεται. Η διαδικασία αυτή ονομάζεται «δημιουργικός οραματισμός» ή «νοερή απεικόνιση». Πρόκειται για μια μέθοδο επιστημονικά τεκμηριωμένη, που θέτει τον εγκέφαλο στην υπηρεσία των μελλοντικών μας στόχων.   Σκέψη 03 Αρκεί όμως μόνο η φαντασία για τη μετάβαση από τη νοερή σύλληψη στην υλοποίηση; Με ποιον τρόπο δίνεις την κατάλληλη εντολή στο υποσυνείδητο; Πώς θα μπορούσες να εφαρμόσεις κι εσύ αυτή τη μέθοδο προκειμένου να ξεπεράσεις εμπόδια και να δεις τα όνειρά σου να πραγματοποιούνται;   Στο ΑποφασίΖΩ πιστεύουμε βαθιά πως είμαστε στην κυριολεξία οι δημιουργοί της ζωής μας, αλλά χωρίς να γνωρίζουμε συνειδητά την τέχνη της δημιουργίας.   Για αυτό το λόγο έχουμε δημιουργήσει το μοναδικό σεμινάριο «Τα μυστικά του οραματισμού». Ένα βιωματικό διήμερο σεμινάριο με τις γνώσεις του οποίου θα γίνεις ο μάγος της ζωής σου!   αλέξιος βανδώρος Αν θέλεις να ενημερώνεσαι για τα σεμινάρια του ΑποφασίΖω και για όλες τις εκδηλώσεις που διοργανώνει, συμπλήρωσε τη φόρμα

Κάθε χρόνο διαβάζω 30-40 βιβλία. Το 2019 κατάφερα να παραμείνω σε αυτό το νούμερο παρά τη γέννηση της 2ης κόρης μας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται χρονικά τους πρώτους μήνες ζωής… Και φέτος επικεντρώθηκα κυρίως σε βιβλία προσωπικής ανάπτυξης, ψυχολογίας, κβαντικής φυσικής αλλά και σε πολλά βιβλία οικονομικής παιδείας που είναι μία θεματική που με ενδιαφέρει πολύ. Φυσικά και σε βιβλία που αφορούν στην ανατροφή των παιδιών, καθώς το υπέροχο ταξίδι της «πατροσύνης» συνεχίζεται! Ξεχώρισα 5+1 βιβλία το 2019. Βιβλία που δεν εκδόθηκαν όλα αυτή τη χρονιά αλλά ήταν η δική μου ώρα να τα διαβάσω αυτή τη χρονική περίοδο. Βιβλία που μου κίνησαν το ενδιαφέρον, τα απόλαυσα, ήταν γεμάτα γνώσεις και μου έδωσαν μία διαφορετική οπτική της ιστορίας, του κόσμου και του ανθρώπου. Σίγουρα αυτή η λίστα δε διεκδικεί τις δάφνες των «σημαντικότερων βιβλίων της χρονιάς», ίσως είναι ακριβώς το αντίθετο. Είναι βιβλία που με άγγιξαν, με εξέλιξαν και με χαρά μοιράζομαι με όσους αρέσκονται να διαβάζουν. Καλή απόλαυση! αλέξιος βανδώρος 01. Οι δράκοι δε ζουν πια εδώτου Alan Cohen Το ταξίδι του συγγραφέα, που είναι μια πνευματική Οδύσσεια σε όλους τους χώρους στους οποίους μπορεί να μαθητεύσει ένας αναζητητής, είναι συναρπαστικό και γεμάτο από καρπούς της γνώσης. Σ’ αυτά τα λυρικά, σύντομα και προκλητικά δοκίμια, ο Alan Cohen, με το δικό του ξεχωριστό, άμεσο και αποτελεσματικό τρόπο, μας οδηγεί να ξεπεράσουμε εμπόδια, να δημιουργήσουμε σχέσεις που μας δίνουν πληρότητα, να συντονιστούμε με τη ζωή και με το μεγαλύτερο δώρο απ’ όλα, την αγάπη. Για κάθε άνθρωπο που αναζητάει ένα νόημα στο μονοπάτι της ζωής, αυτό το βιβλίο είναι μια πραγματική έμπνευση. Μη σε ξεγελάει το εξώφυλλο και ο τίτλος… πρόκειται για ένα από τα πιο συγκροτημένα βιβλία-εγχειρίδια προσωπικής ανάπτυξης! 02. Συζήτηση με το Θεό – Βιβλίο 3του Neale Donald Walsch Ο πιο ασυνήθιστος διάλογος συνεχίζεται… Αυτό το σαγηνευτικό ντοκουμέντο συνεχίζει να αποκαλύπτει με τρόπο ριζοσπαστικό τις μεγάλες Αλήθειες. Συνεχίζει να απαντά στις ερωτήσεις της καρδιάς και του νου στο μεγάλο ταξίδι της αναζήτησης. Ολόκληρη η τριλογία καλύπτει ένα εκπληκτικό φάσμα θεμάτων, από το πώς να κάνεις τις σχέσεις σου να λειτουργούν, μέχρι τη φύση της έσχατης πραγματικότητας και την κοσμολογία του σύμπαντος. Απαντά στις πιο δύσκολες ερωτήσεις για τη ζωή, το θάνατο, τον έρωτα, το γάμο, το σεξ, το ρόλο του γονιού, την παιδεία, την οικονομία, την πολιτική, την πνευματικότητα, το χρόνο, τη ζωή σε υψηλά εξελιγμένες κοινωνίες σε άλλα σημεία του σύμπαντος, το καλό και το κακό, τους πολιτισμικούς μύθους, τους συντρόφους της ψυχής μας, τη φύση της αληθινής αγάπης… Σου δείχνει τον τρόπο να αποκαλύψεις και να εκφράσεις το πιο λαμπερό μέρος του εαυτού σου. Σημείωση: η τριλογία «Συζήτηση με το Θεό» θα επανεκδοθεί μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2020. Η κορυφαία αυτή σειρά βιβλίων επιστρέφει ανανεωμένη για να απαντήσει στις ερωτήσεις της καρδιάς και του νου στο μεγάλο ταξίδι της αναζήτησης της προσωπική εξέλιξης! 03. Συνδεδεμένοι των Νικόλας Χρηστάκης και James Fowler “Το βιβλίο ασχολείται με τη συναρπαστική νέα επιστήμη των κοινωνικών δικτύων. Με ενθουσιασμό και σαφήνεια, οι δύο διεθνώς αναγνωρισμένοι επιστήμονες αναζητούν τους αόρατους ιστούς που μας συνδέουν μεταξύ μας και αποκαλύπτουν συναρπαστικές πτυχές της κοινωνικής μας ζωής” Από την υγεία και την ευτυχία έως τις εποχικές μόδες και τις χρηματοοικονομικές αγορές, οι Christakis και Fowler μας προσφέρουν ένα εντυπωσιακό ταξίδι στον κόσμο των κοινωνικών δικτύων. Και δείχνοντας τη σημασία αυτών των δικτύων για την προσωπική μας ζωή, οι συγγραφείς αναδεικνύουν κάτι ακόμη πιο σημαντικό: ότι η προοπτική του δικτύου αποτελεί κλειδί για την κατανόηση της ύπαρξής μας μέσα στην κοινωνία. 04. Ο δρόμος του μάγου του Dr. Deepak Chopra Ο Ντίπακ Τσόπρα ξεδιπλώνει μέσα από τις σελίδες αυτού του βιβλίου μια συναρπαστική περιπέτεια. Xρησιμοποιεί την πανάρχαια σοφία του τελευταίου μάγου του Δυτικού κόσμου, όπως αποκαλούν τον Μέρλιν, ως έναν πολύτιμο οδηγό για το σύγχρονο άνθρωπο. “Στην εποχή μας, χρειαζόμαστε τη σοφία του μάγου περισσότερο από ποτέ άλλοτε”, γράφει ο Τσόπρα και κυριολεκτικά οδηγεί τον αναγνώστη σ’ ένα δρόμο ελευθερίας και θαυμάτων. Ο “Δρόμος του μάγου” σε βοηθάει να δημιουργήσεις μια μεταστροφή στην αντίληψή σου, που σου ανοίγει καινούριους ορίζοντες και σε οδηγεί να βιώσεις στην καθημερινή σου ζωή την αληθινή αλχημεία του μάγου. Να δημιουργήσεις μια καινούρια, συναρπαστική ζωή, μια ζωή που όλοι τη λαχταράμε και αναζητάμε να βρούμε το χάρτη που θα μας οδηγήσει ως αυτήν. Το βιβλίο αυτό προσφέρει το κλειδί! Καθώς θα το διαβάζεις, να είσαι έτοιμος να δεις τις αντιλήψεις σου να μεταμορφώνονται. Να είσαι έτοιμος να αφήσεις πίσω σου τους αγώνες και τις αγωνίες, και να αγκαλιάσεις μια νέα, ελεύθερη ζωή, που αφήνει χώρο για το θαυμαστό. 05. Η επιστροφή του ιππότη με τη σκουριασμένη πανοπλίατου Robert Fischer «Μια φορά κι έναν παλιό καιρό, σε μια πολύ μακρινή χώρα, ζούσε ένας ιππότης που περνιόταν για καλός, ευγενικός και στοργικός. Έκανε όλα αυτά που κάνουν οι καλοί, ευγενικοί και στοργικοί ιππότες. Πολεμούσε εχθρούς που ήταν κακοί, τρισάθλιοι, μοχθηροί…». Ένα μυθιστόρημα γραμμένο σαν παραμύθι, που μιλά κατευθείαν στην καρδιά όσων αποζητούν ένα βαθύτερο νόημα στη ζωή τους. Μια απάντηση και μια διέξοδος στους φόβους, τις αγωνίες και τη μοναξιά μας. Μιλώντας για τις «σκουριασμένες πανοπλίες» μας, που (νομίζουμε πως) μας προφυλάσσουν από τον πόνο τον οποίο μας προξενούν οι άλλοι, ο Ρόμπερτ Φίσερ δημιουργεί μια ταξιδιωτική περιπέτεια που οδηγεί τον αναγνώστη στο «γνώθι σαυτόν». Γεμάτος χιούμορ, «Ο ιππότης με τη σκουριασμένη πανοπλία» μας καλεί να ανακαλύψουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, να ανασάνουμε βαθιά και να γελάσουμε. +1. Πως να αυξήσετε το οικονομικό σας IQτου Robert Kiyosaki Φερθείτε έξυπνα με τα χρήματά σας Για να μάθετε να χρησιμοποιείτε πιο έξυπνα τα χρήματά σας και, μέσα από αυτό, να γίνετε πλουσιότεροι, ένα από τα πρώτα βήματα που πρέπει να κάνετε είναι να εκμεταλλεύεστε τις ευκαιρίες που σας παρουσιάζονται. Το «Πώς Να Αυξήσετε το Οικονομικό σας IQ» θα σας βοηθήσει να ακολουθήσετε το σωστό δρόμο για την οικονομική ελευθερία και τη μεγάλη επιτυχία. Το βιβλίο ανταποκρίνεται απόλυτα στις σύγχρονες οικονομικές συγκυρίες. Σήμερα, όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι ένα σπίτι μπορεί να αποτελεί στοιχείο του παθητικού και όλοι γνωρίζουμε ότι η αξία ενός σπιτιού μπορεί να αυξηθεί ή να μειωθεί, ότι μπορεί να χάσουμε χρήματα

…στη σκακιέρα της Ζωής και του Τώρα! Ο μύθος λέει πως κάποτε στην αρχαία Περσία, υπήρχε ένας μεγάλος σοφός, σύμβουλος του βασιλιά, ο οποίος εφεύρε ένα καινούργιο παιχνίδι, όπου τα πιόνια κινιόντουσαν σε μια επιφάνεια με εξήντα τέσσερα τετράγωνα: είχε γεννηθεί το σκάκι! Ο βασιλιάς, ενθουσιασμένος, τον ρώτησε τι επιθυμούσε ως ανταμοιβή για την καταπληκτική του εφεύρεση. Αυτός, ως σεμνός άντρας που ήταν, απάντησε πως το ίδιο σεμνή θα ήταν και η ανταμοιβή του. Ζήτησε να του δώσουν έναν κόκκο σιταριού για το πρώτο τετράγωνο της σκακιέρας, δύο για το δεύτερο, τέσσερα για το τρίτο και τα λοιπά, διπλασιάζοντας τον αριθμό κάθε φορά, μέχρι το τελευταίο τετράγωνο. Στο βασιλιά φάνηκε υπερβολικά λίγη αυτή η ανταμοιβή: κατά βάθος επρόκειτο μόνο για μια χούφτα σιτάρι. Αλλά ο σοφός εφευρέτης, απέρριψε κάθε προσφορά παλατιών και κοσμημάτων και τελικά έπεισε το βασιλιά. Όταν όμως άρχισε η μέτρηση των κόκκων, ο βασιλιάς βρέθηκε μπροστά σε μια τεράστια έκπληξη. Ο αριθμός των κόκκων, που στην αρχή φαινόταν λογικός – 1, 2, 4, 8, 16, 32, 64, 128, 256, 512, 1024,… άρχισε σιγά-σιγά να ξεφεύγει κι όταν φτάσανε στο εξηκοστό τέταρτο τετράγωνο είχε πια γίνει κολοσσιαίος: είχε φτάσει στους 9.223.372.036.854.780.000! Το συνολικό βάρος αυτών των σπόρων υπολογίζονταν περίπου στα 75 δισεκατομμύρια τόνους! Λίγο πολύ η συγκομιδή δέκα χιλιάδων χρόνων και όλων των χωραφιών σιταριού της γης…[/vc_column_text][vc_column_text]Αυτά είναι απλά, καθαρά μαθηματικά. Ξεκίνησε από ένα μόνο κόκκο σιτάρι κι έφτασε να γίνει γρήγορα ένας τεράστιος αριθμός που αγκάλιαζε όλη τη Γη. Μ’ αρέσει αυτό! Όμως για σκέψου. Ακριβώς το ίδιο μπορεί να γίνει με το κάθε τι που θα θελήσουμε να τοποθετήσουμε στη σκακιέρα της ζωής μας. Θα μπορούσε, ας πούμε, να είναι ένας σπόρος δυνατής καθαρής αγάπης. Ίσως να είναι κάποια στιγμή που σφίγγεις ένα μωρό στην αγκαλιά σου ή παίζεις μαζί του… Αν πάρεις αυτόν το σπόρο της αγάπης κι αφήσεις αυτό το συναίσθημα να απλωθεί μέσα σου κι αφού το νιώσεις κι ευχαριστηθεί η καρδιά σου, να είσαι σίγουρος ότι αυτό το συναίσθημα, από μόνο του, θα αρχίσει να απλώνεται γύρω σου. Και τότε, αυτός ο δικός σου σπόρος καθαρής, δυνατής αγάπης θα αρχίσει να πολλαπλασιάζεται μέσα στους άλλους και από τη δική τους και τη δική σου ενέργεια, εκατομμύρια μικροί σπόροι αγάπης θα κάνουν το γύρο της Γης. Θα μπορούσε να είναι ένας σπόρος δυνατής καθαρής απόλαυσης. Για παράδειγμα, όταν βουτάς σε μια υπέροχη θάλασσα ή χάνεσαι μέσα σ’ ένα ηλιοβασίλεμα ή γεύεσαι ένα υπέροχο τεράστιο γλυκό με όλες τις νοστιμιές πάνω του… Αν πάρεις αυτόν το σπόρο της απόλαυσης κι αφήσεις αυτό το συναίσθημα να απλωθεί μέσα σου κι αφού το νιώσεις κι ευχαριστηθεί η καρδιά σου, είναι εύκολο αυτό να απλωθεί γύρω σου. Τότε, αυτός ο δικός σου σπόρος καθαρής, δυνατής απόλαυσης πολλαπλασιάζεται γύρω σου κι εκατομμύρια μικροί σπόροι απόλαυσης θα κάνουν το γύρο της Γης. Θα μπορούσε να είναι μια μικρή, ίσως καθημερινή στιγμή της ζωής, με ένα όμορφο δυνατό συναίσθημα χαράς, δοσίματος, μοιράσματος… Αν πάρεις αυτόν τον υπέροχο σπόρο κι αφήσεις το μοναδικό συναίσθημα της χαράς, του δοσίματος, του μοιράσματος να απλωθεί μέσα σου κι έπειτα το νιώσεις κι ευχαριστηθεί η καρδιά σου, να είσαι σίγουρος ότι αυτό το συναίσθημα, περισσότερο από κάθε άλλο, από μόνο του, θα αρχίσει να απλώνεται γύρω σου. Και τότε, αυτός ο δικός σου σπόρος της χαράς, του δοσίματος, του μοιράσματος, θα αρχίσει να πολλαπλασιάζεται μέσα στους άλλους και από τη δική τους και τη δική σου ενέργεια, εκατομμύρια μικροί σπόροι χαράς, δοσίματος και μοιράσματος θα κάνουν το γύρο της Γης. Μήπως μπορούμε να κάνουμε πολύ περισσότερα από όσα νομίζουμε ότι μπορούμε να καταφέρουμε; Βένα Καλογήρου

Αυτή η Άνοιξη νομίζω πως ήταν πολύ γενναία. Έβλεπα τις πεταλούδες να κυκλοφορούν μέσα σε βροχές, ζέστη, κρύο και κάποιες καταιγίδες όλα μαζί ανακατεμένα που άλλαζαν μεταξύ τους σε πολύ γρήγορους ρυθμούς… έβλεπα τα δέντρα να βγάζουν φύλλα να ανθίζουν… Έβλεπα μια φύση εντελώς αποφασισμένη για άνοιξη! Και μ’ άρεσε. Μου άρεσε πολύ. Βέβαια, σε ποιον δεν αρέσει, να έχει γύρω του μια δύναμη και μάλιστα αποφασισμένη να κάνει πράγματα που είναι καλά και αρέσουν. Αρέσουν όχι μόνο στην ίδια αυτή τη δύναμη, αλλά και σε σένα σε μένα και στον καθένα μας. Γιατί, φύση και καρδιά του ανθρώπου συναντιούνται μαζί στην ίδια επιθυμία. Να τινάξουν από πάνω τους τη σκοτεινιά, το “κλείσιμο του χειμώνα” και να ανοίξουν, να “Αναστηθούν στο Φως”, στον ήλιο. Κι έπειτα, φύση και καρδιά μαζί – η δική σου, η δική μου, όλων μας – αναζητούν να ανοίξουν στη ζωή, να γεμίσουν με θαύματα, έτσι όπως αξίζουν! Εδώ όμως χρειάζεται ένα συστατικό. Ένα μοναδικό συστατικό, που είναι αυτό που μπορεί να ενεργοποιήσει όλο αυτό το θαύμα της Ανάστασης – γήινο και πνευματικό και να το μεταφέρει στο σώμα, στο νου και στην καρδιά. Είναι το ίδιο συστατικό που ενεργοποιεί και κάθε άλλο θαύμα: η Αγάπη! Γι’ αυτό η γιορτή της Ανάστασης και της Αγάπης είναι μαζί.Ας κρατήσουμε αυτές τις μέρες στο νου μας μια μεγάλη αλήθεια που λέει: Αν η καρδιά έχει αγάπη, τα θαύματα είναι μόνο θέμα χρόνου για να εμφανιστούν. Και ας της δώσουμε μια ευκαιρία! Και ας ευχηθούμε αυτό το Πάσχα, τα θαύματα της Ζωής, ουσιαστικά τα θαύματα της Αγάπης, να συναντηθούν μέσα στις καρδιές όλων μας, σε μια κοινή και ταυτόχρονα προσωπική για τον καθένα Ανάσταση. Μια Ανάσταση Αγάπης, ομορφιάς και ελπίδας και πραγμάτωσης εκείνων των ονείρων που κρατάμε μέσα μας και τόσο αγαπάμε! Κι έτσι, σαν παιχνίδι, ας κάνουμε όλοι χώρο στην καρδιά μας για να μπει μια αγάπη όχι επιλεκτική για λίγα άτομα γύρω μας, αλλά για όλους, για κάθε έναν που βλέπουμε, αγγίζουμε, επικοινωνούμε… Έτσι, σαν παιχνίδι, καθώς θα επιτρέπουμε όλο και πιο πολύ να μπαίνει η άνοιξη και η αγάπη σ’ αυτό το ιερό μέρος της καρδιάς μας, ας γίνουμε γενναιόδωροι με τον εαυτό μας κι ας δούμε να ξυπνάνε από το λήθαργο «θέλω» και όνειρα καιρό εκεί αφημένα… Ας είναι αυτό το δώρο αυτής της Ανάστασης στον εαυτό μας! Βένα Καλογήρου

  Είναι κάποια πράγματα που ο Έλληνας κρατάει καλά την παράδοση. 25η Μαρτίου, ο μπακαλιάρος και η σκορδαλιά γέμισαν τα τραπέζια στα σπίτια, στις παραλίες, σε κάθε γωνιά της πόλης, παντού. Ευκαιρία να τα πούμε (αυτό σημαίνει να μιλήσουμε για τα πάντα και βεβαίως και για την πολιτική), να τσουγκρίσουμε τα ποτήρια, να κάνουμε κέφι, να μαζέψουμε ήλιο, να κάνουμε αυτό που αρκετά αυθαίρετα μπορεί να ονομαστεί μια παρεΐστικη ψυχοθεραπεία. Ευαγγελισμός, στη γλώσσα μας σημαίνει Αναγγελία μιας Χαρμόσυνης Είδησης! Αυτό μας λέει το λεξικό. Μια ευκαιρία λοιπόν να ευχηθούμε σε όλους μας – ιδιαίτερα βέβαια στους Ευ-άγγελους και στις Ευ-αγγελίες – να είναι τα χρόνια που θα έρθουν γεμάτα χαρμόσυνες ειδήσεις. Είναι όμως επίσης και εθνική εορτή. Ας ευχηθούμε το ίδιο και σ’ αυτό τον τόπο, τον τόσο αγαπημένο και τόσο ταλαιπωρημένο. Ας είναι τα χρόνια που θα έρθουν γεμάτα χαρμόσυνες ειδήσεις για όλη την Ελλάδα. Θέλω να αναδημοσιεύσω μέρος από ένα άρθρο της φίλης Κάλλι Λάσκαρη που έβαλε σε λόγια με τον καλύτερο τρόπο κάτι που πιστεύω βαθιά. “… Μιλάω για το πρόσωπο της Ελλάδας αυτό που παρουσιάζουμε εμείς οι Έλληνες ΚΑΙ αυτό ΝΑΙ χρειάζεται υπεράσπιση. Ισχυρή υπεράσπιση και καμία ντροπή.Κάποια στιγμή ο Ίωνας έγραψε ότι δεν έχουν περάσει ούτε 200 χρόνια από την απελευθέρωσή μας από τους Τούρκους (και έχουμε ζήσει και δύο παγκόσμιους πολέμους μετά), και εμείς το παραβλέπουμε αυτό σαν ασήμαντο. Ακόμα και συστημικά να το δεις ο φόβος είναι ακόμα φωλιασμένος στην ψυχή μας και γραμμένος στα κύτταρά μας. Τα σύνορά μας τα νιώθουμε ανασφαλή και την υπεράσπιση της ιστορίας μας αναγκαία.Νομίζω, και αν κάνω λάθος να με διορθώσετε, ότι είμαστε ο μοναδικός λαός που κατάφερε να απελευθερωθεί από την Οθωμανική Αυτοκρατορία μετά από 400 χρόνια, κρατώντας γλώσσα και θρησκεία.Έχοντας χάσει όλη την Αναγέννηση όταν συνέβαινε στην Ευρώπη, όλη την άνθιση των τεχνών, των γραμμάτων και των ανακαλύψεων, πήραμε διακρίσεις για τις ανακαλύψεις μας και την τέχνη μας, εμείς που μέχρι και τον 18ο αιώνα μαθαίναμε ελληνικά κρυφά και πολεμούσαμε να μην ξεχάσουμε ποιοι είμαστε. Κανείς δεν στέκεται όμως σε αυτό.Και ναι δεν τα πάμε πολύ καλά στα εσωτερικά, δεν έχουμε τη στράτευση των Γερμανών, την ευγένεια των Γάλλων, την ακρίβεια των Εγγλέζων, το κοινωνικό σύστημα των Σουηδών.Η οικογένειά μας είναι ο κόσμος όλος και αν αυτή είναι καλά όλα είναι καλά. Αντιμετωπίζουμε το κράτος σαν εχθρό και μας το ανταποδίδει γιατί έτσι μάθαμε και τώρα παλεύουμε να ξεμάθουμε. Μας λείπουν οι τσιριτσάντζουλες, αλλά άμα στρώσουμε τραπέζι είσαι πάντα ευπρόσδεκτος και η ευχή είναι «κοπιάστε»…” Αγαπάω αυτόν τον τόπο και τον τρόπο που ανοίγουν οι καρδιές μας μέσα στον ήλιο και στο φως! Βένα Καλογήρου

Αυτή η Άνοιξη που τώρα ξεκινάει, είναι ολοκαίνουργια και είναι δικιά σου. Μπορείς να την κάνεις ό,τι θέλεις. Είναι προσφορά από τη φύση! Σε σένα, σε μένα, σε όλους μας μια καινούργια Άνοιξη που ξεκίνησε χθες. Κι όπως κάθε τι που τώρα γεννιέται, τώρα ξεκινάει δεν ξέρεις ακόμα το τέλος του, δεν ξέρεις πως θα εξελιχθεί. Προτείνω να αφήσουμε το νου και την καρδιά μας ν’ ακολουθήσουν το τόσο απλό και ταυτόχρονα τόσο μεγάλο σε ρίσκο, γενναίο και υπέροχο παράδειγμα της αμυγδαλιάς. Πιστεύω πως η αμυγδαλιά δεν κάνει και πολύ κέφι το χειμώνα. Μέσα της, εντάξει, χρειάζεται να γίνονται διάφορες διαδικασίες αλλά έξω της; Έτσι όπως χρειάζεται να στέκεται εκεί, με γυμνά κλαδιά… Νομίζω πως η αμυγδαλιά είναι χαρούμενη από τη φύση της, κι έτσι ρισκάρει. Η αμυγδαλιά ρισκάρει και ανθίζει. Ανεξάρτητα από το τι συμβαίνει γύρω της. Είτε υπάρχουν βροχές, κρύα, βοριάδες, είτε λιακάδες, όποιος κι αν είναι ο καιρός, ό,τι κι αν γίνεται γύρω της… η αμυγδαλιά ανθίζει! Η αμυγδαλιά τολμάει, είναι η πρώτη που πετάει το χειμώνα από πάνω της, και μας κερδίζει όλους – ποιητές, τραγουδοποιούς, όλους μας. Βγάζει το χαμόγελο από μέσα μας… και μας αρέσει! Και είμαι σίγουρη ότι της αρέσει κι εκείνης – γι’ αυτό άλλωστε ρισκάρει ν’ ανθίζει ακόμη και μέσα στο χιόνι! Καλή μας Άνοιξη λοιπόν, κι ας ανθίζει ο νους μας και η καρδιά και η κάθε μας μέρα, άνετα, απλά κι αβίαστα, κι ίσως και με λίγο ρίσκο… για περισσότερα χαμόγελα, περισσότερη χαρά, περισσότερο παιχνίδι, περισσότερη ΖΩΗ! Κι όλα αυτά έτσι απλά, και όμορφα… έτσι ακριβώς όπως είναι ο αληθινός υπέροχος εαυτός μας. Που είναι απλά, Όμορφος! Και εκεί ακριβώς βρίσκεται το μεγαλείο του και η δύναμή του και το θαύμα του! Καλή μας Άνοιξη λοιπόν, μέσα μας και έξω μας και γύρω μας, παντού! Με ανοιξιάτικη αγάπη,Βένα Καλογήρου

Η εκπληκτική, μεγάλη, μοναδική Louise Hay στο βιβλίο της «Γυναικεία Δύναμη» εξηγεί και υποστηρίζει ότι οι τεράστιες αλλαγές που συμβαίνουν αυτή την εποχή στις γυναίκες είναι πρωταρχικά «εσωτερικές» και ότι οι γυναίκες βρίσκονται σήμερα στο πιο ψηλό σημείο της ζωής τους και τώρα είναι η εποχή για να δημιουργήσουν το ατομικό τους πεπρωμένο και να επηρεάσουν το πεπρωμένο ολόκληρου του πλανήτη. Πιστεύοντας στη δύναμη των δηλώσεων (μικρές, θετικές προτάσεις που επαναλαμβάνεις στον εαυτό σου) και τα εκπληκτικά τους αποτελέσματα στη ζωή μας, μοιραζόμαστε μαζί σας κάποιες από αυτές ως το σημερινό μας δώρο στις γυναίκες. Δηλώσεις για τις γυναίκες – Διεκδικώ τώρα τη θηλυκή μου δύναμη.– Κάθε μέρα ανακαλύπτω πόσο υπέροχη είμαι.– Βλέπω μέσα μου μια υπέροχη ύπαρξη.– Είμαι σοφή, είμαι υπέροχη!– Αγαπώ όλα όσα βλέπω σε μένα.– Επιλέγω ν’ αγαπώ τον εαυτό μου και ν’ απολαμβάνω την παρουσία του.– Είμαι κυρία του εαυτού μου.– Είμαι κυρίαρχη της ζωής μου.– Διευρύνω διαρκώς τις δυνατότητές μου.– Είμαι ελεύθερη να είμαι όλα όσα μπορώ να είμαι.– Η ζωή μου είναι υπέροχη!– Η ζωή μου είναι γεμάτη αγάπη.– Την αγάπη τη δίνω πρώτα απ’ όλα στον εαυτό μου.– Εγώ εξουσιάζω τη ζωή μου.– Είμαι μια γυναίκα γεμάτη δύναμη.– Αξίζω το σεβασμό και την αγάπη.– Δεν ανήκω σε κανέναν, είμαι ελεύθερη!– Είμαι πρόθυμη να μαθαίνω καινούριους τρόπους ζωής.– Στηρίζομαι στις δικές μου δυνάμεις.– Αποδέχομαι και χρησιμοποιώ τη δύναμή μου.– Είμαι συμφιλιωμένη με την ιδέα ότι δεν έχω ταίρι.– Χαίρομαι και απολαμβάνω την κάθε στιγμή, όπου κι αν βρίσκομαι.– Αγαπώ και υποστηρίζω τις γυναίκες που υπάρχουν στη ζωή μου και απολαμβάνω την παρουσία τους.– Η ζωή μου με γεμίζει.– Εξερευνώ όλες τις λεωφόρους της αγάπης.– Μου αρέσει που είμαι γυναίκα.– Μου αρέσει που είμαι ζωντανή εδώ, τώρα.– Πλημμυρίζω τη ζωή μου από αγάπη.– Αποδέχομαι ότι ο χρόνος που περνάω μόνη μου είναι ένα δώρο.– Αισθάνομαι πλήρης και ολοκληρωμένη.– Δίνω στον εαυτό μου ό, τι χρειάζεται.– Νιώθω ασφαλής να αναπτύσσομαι και να διευρύνομαι.– Είμαι ασφαλής και όλα στον κόσμο μου είναι καλά. Βένα Καλογήρου

Ήταν μόλις λίγων εβδομάδων, ας την ονομάσουμε Τόση-δα. Μεγάλωσε μόνη της σε ένα μεγάλο οικόπεδο, όπου υπήρχαν και μερικοί μεγάλοι αγριόγατοι. Αυτοί οι γάτοι της φέρονταν σαν να ήταν μπελάς και τη χτυπούσαν κάθε φορά που τους πλησίαζε. Η Τόση-δα τούς έτρεμε και τους απέφευγε όσο μπορούσε. Κάποτε μεγάλωσε κάπως και έγινε πιο δυνατή. Τριγύριζε και σ’ άλλα οικόπεδα, και σ’ άλλα μέρη. Κατάφερε να βρίσκει αρκετή τροφή και η ζωή της ήταν αρκετά καλή, μόνο που ένιωθε μεγάλη μοναξιά. Δεν μπορούσε να βρει κανέναν για να παίξει ή να κουβεντιάσει γιατί τα μικρά γατάκια τα προστάτευαν κάποιες μεγάλες γάτες, και η Τόση-δα κατατρόμαζε όταν έβλεπε μεγάλη γάτα. Κι αυτό σήμαινε ότι δεν μπορούσε ούτε να παίξει ούτε να κουβεντιάσει με καμιά γάτα. Και όσο για τα άλλα ζώα, ήταν τόσο διαφορετικά απ’ αυτήν, δεν μπορούσε ούτε τη γλώσσα τους να μιλήσει ούτε να αισθανθεί κοντά τους. Κάποια μέρα εξερευνούσε μια αποθήκη που είχε μέσα πολλά έπιπλα. Εκεί είδε μια μεγάλη γυαλιστερή επιφάνεια που ήταν ακουμπισμένη στο πλάι της αποθήκης. Καθώς πλησίαζε αυτό το γυαλιστερό πράγμα, είδε μια πολύ μεγάλη γάτα να έρχεται προς το μέρος της — και, όπως πάντα, κατατρόμαξε και το ’βαλε στα πόδια. Όμως αυτή τη φορά, κάτι ήταν διαφορετικό. Δεν μπορούσε να ακούσει ή να μυρίσει μια άλλη γάτα και γεμάτη περιέργεια πλησίασε ξανά το γυαλιστερό πράγμα. Αλλά πάλι είδε τη μεγάλη γάτα και το ξανάβαλε στα πόδια. Αυτό έγινε πολλές φορές, μέχρι που η περιέργειά της την έκανε να πλησιάζει όλο και περισσότερο, τόσο που στο τέλος ακούμπησε τη μουσούδα της στη μουσούδα αυτής της παράξενης, πολύ μεγάλης γάτας κι άρχισε να κάνει χχχχχχχρρρσσσσς μέσα από τα δόντια της. Το ίδιο έκανε και η άλλη γάτα. Όταν σταμάτησε, σταμάτησε κι εκείνη. Η Τόση-δα καθόταν εκεί τρομερά απορημένη, μέχρι που ένα μικρό ασπρόμαυρο γατάκι πέρασε από μπροστά της και πλησίασε διστάζοντας το γυαλιστερό αντικείμενο. Και τότε η Τόση-δα ξαφνιάστηκε πραγματικά. Είδε ότι απέναντι, στο γυαλιστερό αντικείμενο, υπήρχε άλλο ένα γατάκι ακριβώς όμοιο με το πρώτο. Ό,τι έκανε το πρώτο γατάκι έκανε και το άλλο, το ίδιο όπως ό,τι έκανε η Τόση-δα, έκανε και η μεγάλη άγνωστη γάτα. Τότε, άρχισε σιγά σιγά να σκέφτεται πως, μέσα στο γυαλιστερό αντικείμενο πρέπει να έβλεπε τον εαυτό της! Αυτή η μεγάλη γάτα πρέπει να ήταν ο εαυτός της. Ήταν ο εαυτός της! Κοίταξε τον εαυτό της και προσπάθησε κάπως να το ερμηνεύσει, κάπως να το καταλάβει. Σκέφτηκε πως τόσο καιρό που την τρόμαζαν οι μεγάλες γάτες, αυτή σιγά σιγά μεγάλωνε και μάθαινε πράγματα. Μάθαινε να κυνηγάει αυτά που ήθελε να φάει, να τρέχει μακριά από τον κίνδυνο, να βρίσκει ήσυχα μέρη να ξεκουράζεται, ζεστά το χειμώνα δροσερά το καλοκαίρι, που και που έβρισκε και κάποιον να τη χαϊδεύει για λίγο. Τελικά έκανε όσα κάνουν και οι μεγάλες γάτες! Αυτό κι αν ήταν αποκάλυψη. Κοίταξε πάλι στο γυαλιστερό αντικείμενο. Διαφορετικά αυτή τη φορά. Είδε πόσο μεγάλη ήταν. Και ξαφνικά της πέρασε η σκέψη ότι αν εκείνη ήταν πια μια μεγάλη γάτα, τότε μπορούσε να κάνει και όλα εκείνα που κάνουν οι Μεγάλες Γάτες. Μπορούσε;;; αναρωτήθηκε. Κοίταξε πάλι τον εαυτό της στο γυαλιστερό αντικείμενο και βγάζοντας ένα δυνατό γεμάτο ικανοποίηση νιαρρρ… άρχισε να λέει στη γατίσια της γλώσσα:ΕΙΜΑΙ ΓΑΤΑ ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ! ΕΙΜΑΙ ΓΑΤΑ ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ! ΕΙΜΑΙ ΓΑΤΑ ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ! ………. Βένα Καλογήρου *Από τις ιστορίες του NLP