Μια φορά και έναν καιρό..τα εθνικά νομίσματα αντιστοιχούσαν και μετατρέπονταν ευθέως σε αποθέματα χρυσού Μια φορά και έναν καιρό..η εκτύπωση χρήματος αποτελούσε έγκλημα και ήταν γνωστή ως παραχάραξη Μια φορά και έναν καιρό..ένα άνθρωπος πήγαινε σχολείο, έβρισκε δουλειά, έπαιρνε σύνταξη νέος και ζούσε αυτός καλά και εμείς καλύτερα Μια φορά και έναν καιρό..το μόνο που έπρεπε να κάνει κανείς ήταν να αγοράσει ένα σπίτι και όταν η αξία του σπιτιού ανέβαινε, γινόταν πλούσιος Μια φορά και έναν καιρό..το μόνο που έπρεπε να κάνει κανείς ήταν να επενδύσει στο χρηματιστήριο και όταν η χρηματιστηριακή αγορά ανέβαινε, γινόταν πλούσιος Μια φορά και έναν καιρό..το να έχει κάποιος πτυχίο πανεπιστημίου σήμαινε υψηλότερες απολαβές Μια φορά και έναν καιρό..η ηλικία ήταν πλεονέκτημα Μια φορά και έναν καιρό..ένας συνταξιούχος μπορούσε να υπολογίζει βάσιμα στο θεσμό της κοινωνικής ασφάλισης και περίθαλψης για τη φροντίδα που θα χρειαζόταν Δυστυχώς (ή ευτυχώς…) το ” Μια φορά και έναν καιρό..” τελείωσε.Ο κόσμος άλλαξε και συνεχίζει να αλλάζει καθημερινά με όλο και γρηγορότερους ρυθμούς. Πριν το 1993 δεν υπήρχε καν το ίντερνετ..Πριν το 1998 δεν υπήρχε η Google..Πριν το 2004 δεν υπήρχε το Facebook..Πριν το 2008 δεν υπήρχε το Airbnb..Πριν το 2008 δεν υπήρχαν τα κρυπτονομίσματα..Πριν το 2009 δεν υπήρχε το Uber.. Ο κόσμος έχει αλλάξει. Η μεγαλύτερη εταιρεία φιλοξενίας δεν έχει ούτε ένα δωμάτιο στην ιδιοκτησία της. Το αυτό ισχύει και για τη μεγαλύτερη εταιρεία προσφοράς μεταφορικών υπηρεσιών: δεν έχει ούτε ένα δικό της αυτοκίνητο. Σήμερα υπάρχουν πολλές ευκαιρίες για όλους καθώς το χρήμα όπως το ξέρουμε, έχει αλλάξει και συνεχίζει να αλλάζει. Πολλοί άνθρωποι που σήμερα είναι πλούσιοι θα γίνουν οι νέοι φτωχοί και αντίστροφα. Και αυτό θα συμβεί επειδή το χρήμα δεν είναι πλέον το χρήμα όπως το γνωρίζαμε. Ζούμε στην εποχή των πληροφοριών και οι πληροφορίες είναι πλέον άφθονες και στην πλειοψηφία τους δωρεάν. Σήμερα μπορεί κάποιος μέσα από το YouTube και τα podcasts να έχει συνεχή πρόσβαση σε εκατομμύρια διαλέξεις, ομιλίες, πανεπιστημιακά μαθήματα και ό,τι βάζει ο νους μας. Βέβαια, για να μετατρέψεις τις πληροφορίες σε γνώση, χρειάζεται εκπαίδευση. Χωρίς οικονομική παιδεία, οι άνθρωποι δε μπορούν να μετατρέψουν τις πληροφορίες σε πλούτο. Το νέο χρήμα είναι η ΓΝΩΣΗ. Οι άνθρωποι εντυπωσιάζονται από τις “φωτογραφίες πριν και μετά”. Ειδικά οι φωτογραφίες τεράστιας απώλειας βάρους εμπνέουν. Γιατί μας υπενθυμίζουν το ποιοι είμαστε κατά βάθος και τι τεράστιες δυνατότητες έχει ο κάθε άνθρωπος, ότι υπάρχει μία πεταλούδα σε καθέναν από εμάς που περιμένει να ελευθερωθεί. Για αυτό υπάρχουν δεκάδες τηλεοπτικές εκπομπές, από αυτές της “ανανέωσης εμφάνισης” μέχρι τις “ανακαίνισης” σπιτιών και διαμερισμάτων. Μπορεί κάποιος να “μεταμορφωθεί” από “φτωχός” άνθρωπος σε “πλούσιο”;ΝΑΙ. Υπάρχουν όμως διαφορές μεταξύ εξωτερικής και εσωτερικής ανανέωσης. Είναι πολύ εύκολο να βάψουμε ένα παλιό σπίτι ή να φορέσουμε ωραία ρούχα σε έναν άνθρωπο. Αυτά αφορούν την εξωτερική ανανέωση. Για να μεταμορφωθεί όμως ένας άνθρωπος από φτωχός σε πλούσιο χρειάζονται πολλά περισσότερα από μία στρώση βαφής, χρειάζεται μία εσωτερική ανανέωση. Αυτές οι μεταμορφώσεις είναι μεταστροφές του εσωτερικού κόσμου των ανθρώπων, αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο σκέπτονται για τον εαυτό τους και τα χρήματα, καθώς και για τις επιλογές που κάνουν. Υπάρχει μια διαφορά ανάμεσα στο να είσαι απένταρος και στο να είσαι φτωχός. Το απένταρος είναι προσωρινό ενώ το φτωχός αιώνιο. Είναι διαφορά νοοτροπίας. Το πρόβλημα είναι ότι χωρίς οικονομική παιδεία, οι περισσότεροι άνθρωποι δε θα είναι ποτέ πλούσιοι στη νοοτροπία. Και αυτή είναι η πραγματική κρίση. Πιστεύω βαθιά ότι στην εποχή που ζούμε υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες από ποτέ στην ιστορία για έναν άνθρωπο να εξελιχθεί, να πετύχει, να πλουτίσει. Αρκεί να είναι διατεθειμένος να αποκτήσει τις γνώσεις, την οικονομική παιδεία και να πληρώσει το προσωρινό τίμημα του ξεβολέματος για να αποκτήσει όλα αυτά που ονειρεύεται τα βράδια λίγο πριν κοιμηθεί… αλέξιος βανδώρος ………. Πηγές:Robert Kiyosaki, “Δεύτερη Ευκαιρία”Robert Kiyosaki, “Ιστορίες του φτωχού μπαμπά και του πλούσιου μπαμπά

Λατρεύω την ικανότητα που έχει ο άνθρωπος, ο κάθε άνθρωπος, να είναι καλλιτέχνης! Αληθινός, μεγάλος, καλλιτέχνης. Και πριν οι πολλοί το αρνηθούν ας σκεφτούμε για λίγο τι στ’ αλήθεια σημαίνει να είσαι καλλιτέχνης. Μήπως, το να εκφράζεις το συναίσθημά σου με έναν δικό σου τρόπο που αρέσει και επηρεάζει; Η μικρή με τα ξανθά μπουκλάκια που χώνεται στην αγκαλιά της μανούλας της και το προσωπάκι της λάμπει από γλύκα κι απόλαυση, είναι γιατί η μανούλα της είναι καλλιτέχνης στην αγκαλιά. Έχει μια αγκαλιά ζεστή, τρυφερή, σε κάνει να νιώθεις καλά, ήρεμα και ασφαλής. Ο Monet, τεράστιος καλλιτέχνης. Σε ταξιδεύει ονειρικά, ζωγραφίζει τα συναισθήματά του και σε κάνει και σένα να τα νιώθεις. Αυτό πιστεύω ότι είναι το σημαντικό που κάνει ένας καλλιτέχνης – σε κάνει να νιώθεις. Η δασκάλα, που είναι αριστοτέχνης στο να εξηγεί το κάθε τι που χρειάζεται με τέτοιο τρόπο ώστε όλοι να καταλαβαίνουν, που μπορεί να επηρεάσει με την αλήθεια των λόγων και των συναισθημάτων της, είναι μεγάλος, τεράστιος καλλιτέχνης. Ανοίγει δρόμους στο μυαλό και στο συναίσθημα και επηρεάζει ζωές ανθρώπων. Οι Beatles, ήταν καλλιτέχνες. Τραγούδησαν αυτά που νιώθανε, τα συναισθήματά τους, και χιλιοαγαπήθηκαν από μια γενιά ολόκληρη κι ακόμα τραγουδιούνται. Ήταν αληθινοί σε αυτό που έκαναν, το έδιναν με ένα δικό τους τρόπο και δημιουργούσε συναισθήματα που άρεσαν και επηρέαζαν τον κόσμο. Κι εσύ κι εγώ είμαστε όλοι καλλιτέχνες, κάθε φορά που κάνουμε αυτό που αγαπάμε, ο καθένας με τον τρόπο του. Είτε φτιάχνοντας ένα μυρωδάτο αφράτο κέικ, είτε ένα βιβλίο, ένα σεμινάριο, είτε ένα ισολογισμό, ή ένα πάρτι, φυτεύοντας λουλούδια, ακόμη και σαν υπάλληλος σε άχαρες υπηρεσίες… ακόμη και τότε με λίγη αγάπη και λίγη φαντασία συστατικά που όλοι έχουμε μέσα μας, μπορούμε να “επηρεάσουμε” όμορφα τον κόσμο γύρω μας. Τιμώ κι αγαπώ ανώνυμους κι επώνυμους καλλιτέχνες που έχουν επηρεάσει τη ζωή μου με χίλιους τρόπους, από τα γλυπτά μιας φίλης με πέτρες στην άμμο, μέχρι τους πίνακες του El Greco. Ανώνυμοι κι επώνυμοι υπέροχοι καλλιτέχνες που δίνετε χρώμα, συναίσθημα, χαρά και προβληματισμό στη ζωή μας, που μας σκουντάτε με τον τρόπο του ο καθένας, άλλοτε τρυφερό άλλοτε βάρβαρο, να ανοίξουμε λίγο περισσότερο νου αισθήσεις και καρδιά και να προχωρήσουμε ένα βήμα πιο μπροστά… Δεχτείτε ένα απλό τεράστιο μεγάλο ευχαριστώ για το άνοιγμα που σας οφείλω στη ζωή μου! Βένα Καλογήρου   *Φωτογραφία: “Break Free Painting” της Disha Dua

Είναι φανερό ότι πολλοί άνθρωποι βρίσκονται σε κακή οικονομική κατάσταση. Όμως, οι βασικές αρχές της οικονομικής υγείας είναι στην πραγματικότητα αρκετά απλές: ξόδευε λιγότερα απ’ όσα βγάζεις και επένδυε τη διαφορά για επιπλέον εισόδημα. Όλοι μας ξέρουμε ότι πρέπει να ζούμε μέσα στα όρια που μας επιτρέπει το εισόδημά μας, να αποταμιεύουμε για τις δύσκολες μέρες και για τη σύνταξή μας. Αλλά εδώ προκύπτουν κάποια ερωτήματα: Αφού γνωρίζουμε τι πρέπει να κάνουμε για να διαχειριστούμε τα οικονομικά μας συνετά, γιατί μόνο τόσο λίγοι από εμάς το εφαρμόζουν; Αν η οικονομική συμπεριφορά μας μας προκαλεί τόσο άγχος, γιατί δεν κάνουμε αυτό που γνωρίζουμε ότι είναι καλό να κάνουμε; Είναι λογικό να συνεχίζει κανείς να κάνει τις ίδιες καταστροφικές οικονομικές επιλογές ξανά και ξανά ενώ γνωρίζει ότι πρέπει να τις σταματήσει; Η αλήθεια όμως είναι, ότι αυτή η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά έχει νόημα και είναι απόλυτα λογική όταν καταλάβουμε τι είναι αυτό που την προκαλεί. Όταν συνειδητοποιήσουμε ότι όλες μας οι οικονομικές αποφάσεις και πράξεις πατάν επάνω στις πεποιθήσεις που έχουμε για το χρήμα. Στο σεμινάριο “η Δυναμική του Χρήματος” φωτίζουμε και φέρνουμε στην επιφάνεια τις πεποιθήσεις, τις σκέψεις και τις συμπεριφορές που έχουμε για το χρήμα και πώς μπορούμε να επαναπρογραμματίσουμε το νου μας στο συγκεκριμένο θέμα ώστε να σκέφτεται με τρόπους που θα φέρουν ουσιαστική αναβάθμιση στα οικονομικά μας και άνοιγμα στην οικονομική αφθονία. Είναι πολύ σημαντικό το ζήτημα των χρημάτων γιατί επηρεάζει τη ζωή μας σε βάθος και σε εύρος. Η σχέση με τα χρήματα είναι σχέση που διαρκεί μία ζωή. Χαρακτηρίζει την ταυτότητά μας, διαμορφώνει τη στάση μας απέναντι σε όλη μας τη ζωή.  Η επιτυχία, η ελευθερία, η επιθυμία, η δύναμη, το κύρος, η εργασία, η ιδιοκτησία: αυτές οι έννοιες που κυριαρχούν στη ζωή μας ορίζονται, για τους περισσότερους ανθρώπους, σε σχέση με το χρήμα. Έχουμε μάθει ότι τα οικονομικά προβλήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν με δύο τρόπους μόνο. Είτε με το να αποκτήσω πρόσβαση σε περισσότερα χρήματα ή ελαττώνοντας τα έξοδα. Όταν όμως ανησυχούμε για τα χρήματα, οι ανησυχίες έχουν να κάνουν όχι μόνο με αυτό που συμβαίνει στον τραπεζικό μας λογαριασμό, αλλά και με αυτό που συμβαίνει μέσα στο μυαλό μας. Η αντιμετώπιση της ανησυχίας μας  για τα χρήματα είναι πολύ διαφορετική από την αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων και για να οδηγηθούμε σε μια οριστική λύση των οικονομικών μας προβλημάτων χρειάζεται να αντιμετωπίσουμε και τα δύο. Τα χρήματα δεν είναι παρά ένας ουδέτερος μηχανισμός συναλλαγής. Από μόνα τους δεν είναι τίποτα. Απλά καταγράφουν το ύψος του χρέους ή της πίστωσης. Από ψυχολογικής πλευράς όμως τα χρήματα είναι πολλά διαφορετικά πράγματα. Στο ένα άκρο, κάποιος μπορεί να βλέπει τα χρήματα σαν ένα είδος θεού, ενώ στο άλλο άκρο, κάποιος μπορεί να βλέπει τα χρήματα σα πηγή κακών. Συνήθως αυτοί οι τελευταίοι αποτυγχάνουν στον οικονομικό τομέα αντλώντας από αυτή την αποτυχία κάποιο βαθμό δικαίωσης. Άλλοι πάλι, και είναι πολλοί αυτοί, νιώθουν πως δεν τους αφορά να απασχολούνται γενικά με τα χρήματα. Αυτό που μπορούμε και είναι απαραίτητο για το δικό μας  όφελος να κάνουμε είναι να απελευθερωθούμε από την αμφιβολία και τη σύγχυση και να δούμε τα χρήματα όσο πιο ρεαλιστικά γίνεται. Για τη δική μας ευημερία αλλά και για όλη την κοινωνία είναι καλό να ανασχηματίσουμε και να βελτιώσουμε τη σχέση μας με τα χρήματα. Είναι ανάγκη να αποβάλλουμε τα συμπλέγματα που μας μπλοκάρουν ή δεν μας βοηθούν. Όμως, πώς μπορούμε να το κάνουμε αυτό;;; Το χρήμα είναι μια ενέργεια με τεράστια δυναμική. Είναι σημαντικό λοιπόν να γνωρίζεις τις ιδιότητες αυτής της ενέργειας, τον τρόπο που λειτουργεί και τον τρόπο που μπορείς να τη χειριστείς. Ο χειρισμός της «δυναμικής του χρήματος» μπορεί να σε κάνει πραγματικά πλούσιο! Όταν γνωρίζεις πώς να συντονιστείς μαζί της, τότε μπορείς  να δημιουργήσεις όσα επιθυμείς για σένα και τους συνανθρώπους σου. Υπάρχει τρόπος, υπάρχουν οι τεχνικές, υπάρχει η γνώση, υπάρχει μία μέθοδος που μπορεί να σε οδηγήσει βήμα βήμα σε όλα όσα επιθυμείς! αλέξιος βανδώρος

Μια φορά κι έναν καιρό, σ’ ένα δάσος μαγικό μες σε μια μικρή καλύβα ζούσε ένα ξωτικό. Ήταν όμορφο και ξύπνιο, ήτανε και γελαστό, έτρεχε, έπαιζε όλη μέρα με του δάσους την ηχώ. Τραγουδούσε, της μιλούσε και της έλεγε πολλά και εκείνη του απαντούσε δίχως λόγια περιττά. Είχε όμως ένα χούι η νεράιδα η ηχώ, που πολύ το ενοχλούσε το μικρό μας ξωτικό. Ό,τι έλεγε αυτό μία εκείνη το ‘λεγε οκτώ. «Καλημέρα!» της φωνάζει απ’ το πιο ψηλό βουνό. «Καλημέρα» «Καλημέρα» «Καλημέρα» «Καλημέρα» «Καλημέρα» «Καλημέρα» «Καλημέρα» «Καλημέρα» του απαντάει παιχνιδιάρικα η ηχώ. «Μα καλά, δεν έχεις γνώμη; Μόνο λες ό,τι λέω εγώ;! Μου ‘χεις σπάσει πια τα νεύρα! Δεν μπορώ, θα τρελαθώ!» Μα η ηχώ αδιαφορούσε, δεν την ένοιαζε αυτό. Η δουλειά η δική της ήταν να αντιγράφει το μυαλό. «Σε μισώ! Δε σε χωνεύω! Ούτε να σε ξαναδώ!» κι άλλα, διάφορα κι απαίσια έλεγε το ξωτικό! Κι ό,τι έβγαζε από μέσα απ’ το μικρό του το μυαλό, του το γύριζε πίσω ίδιο, κι απαράλλαχτο η ηχώ! Φύγαν μέρες και βδομάδες, μήνες και χρόνια πολλά, και το ξωτικό ήταν πάντα μες στην γκρίνια τώρα πια. Πώς να μην στεναχωριέται, πώς να μην αγανακτεί; Όταν τέτοια λόγια ακούει απ’ το βράδυ ως το πρωί; Στην καλύβα του κλεισμένο μένει μόνο τώρα πια και η φίλη του η νεράιδα δεν του μίλησε ξανά. Δεν το παίζουν πια οι φίλοι, δεν το θέλει πια κανείς. Να κρυφτεί γυρεύει τώρα μες στα έγκατα της γης! Στο ψηλό βουνό ανεβαίνει με το βλέμμα σκυθρωπό και θυμάται τα παιχνίδια που ‘παιζε με την ηχώ. Τι τραγούδια, τι αστεία, πού να πήγαν όλα αυτά; «Μα ποιος άραγε να φταίει;» έλεγε ψιθυριστά. Να την αποχαιρετίσει θέλει για μια τελευταία φορά. «Αχ! Πόσο πολύ μου λείπει…Σ’ αγαπώ!» λέει δυνατά. Ξάφνου μες στην ησυχία, ακούει μια γνώριμη φωνή… «Σ’ αγαπώ!» «Σ’ αγαπώ!» «Σ’ αγαπώ!» «Σ’ αγαπώ!» «Σ’ αγαπώ!» «Σ’ αγαπώ!» «Σ’ αγαπώ!» «Σ’ αγαπώ!» Κι καρδιά του πάει να σπάσει. Ήτανε στ’ αλήθεια Αυτή! Σάλος και χλαπαταγή στο δάσος! Άδειασαν όλες οι φωλιές. Ζώα, φίλοι και νεράιδες και χαρούμενες φωνές! «Τώρα πια δεν είσαι μόνο, κι έχεις όλους μας εδώ! Έφτανε μόνο ν’ ανοίξεις την καρδιά και το μυαλό». Κι απ’ το θρόισμα των φύλλων ήρθε άλλη μια φωνή που του μίλησε γενναία στο μυαλό και στην ψυχή! «Ό,τι λες στον εαυτό σου, πρόσεχε, για το Θεό! Θα στο στέλνει πάντα πίσω παιχνιδιάρικα η ηχώ!» Ντίνα Ντόμπρου

Ο Αμερικανός διαιτολόγος Ουίλιαμ Γκλάσερ τάιζε τα κουνέλια που είχε στο εργαστήριό του με τροφές εξαιρετικά πλούσιες σε χοληστερίνη. Ο σκοπός του πειράματος ήταν να καθοριστούν και να βρεθούν τα επίπεδα εκείνα της χοληστερίνης που ήταν επικίνδυνα για την υγεία τους. Τα συμπτώματα ξεκινούσαν με υπερβολική αύξηση βάρους. Στο πείραμα, όλα τα κουνέλια ζούσαν σε κοινά κλουβιά και όλα ακολουθούσαν την ίδια πλούσια σε χοληστερίνη διατροφή. Οι ερευνητές περίμεναν λοιπόν ότι όλα τα κουνέλια θα αντιδρούσαν με τον ίδιο τρόπο. Το παράξενο ήταν ότι, ενώ τα περισσότερα κουνέλια πράγματι αντέδρασαν όπως αναμενόταν, τα κουνέλια ενός συγκεκριμένου κλουβιού είχαν διαφορετικές αντιδράσεις. Παρ’ όλο που τα κουνέλια αυτά ήταν πανομοιότυπα με τα υπόλοιπα, για κάποιον ανεξήγητο λόγο είχαν παραμείνει απόλυτα υγιή, λεπτά, με λείο και απαλό τρίχωμα, ενώ όλα τα άλλα είχαν πάρει βάρος, όπως άλλωστε αναμενόταν. Ο Γκλάσερ και οι συνεργάτες του δεν μπορούσαν να εξηγήσουν αυτό το φαινόμενο. Οι συνθήκες διαβίωσης και διατροφής για όλα τα κουνέλια ήταν ακριβώς οι ίδιες. Περίπου μία εβδομάδα αργότερα, κι ενώ τα λεπτά και υγιή κουνέλια συνέχιζαν να είναι λεπτά και υγιή πέρα από κάθε πρόβλεψη, αφού συνέχιζαν να σιτίζονται με τροφές πολύ πλούσιες σε χοληστερίνη, κάποιος από τους ερευνητές έτυχε να περνάει αργά το βράδυ από το εργαστήριο. Είδε ότι το φως ήταν αναμμένο. Πήγε να δει τι συμβαίνει και βρήκε μία ερευνήτρια της νυχτερινής βάρδιας να κρατάει ένα από τα κουνέλια-“αντάρτες”. Όταν τη ρώτησε να του πει τι έκανε, εκείνη του εξήγησε ότι συχνά η νυχτερινή βάρδια ήταν πολύ βαρετή και επειδή εκείνη αγαπούσε τα κουνέλια, έκανε ένα διάλειμμα και περνούσε πέντε-δέκα λεπτά χαϊδεύοντας τα κουνέλια εκείνου του συγκεκριμένου κλουβιού και παίζοντας μαζί τους. Το πείραμα είχε ένα εκπληκτικό, εντελώς απρόσμενο συμπέρασμα. Όπως δήλωσε σαφώς ο δρ Γκλάσερ στην αναφορά του, «τρώτε ό,τι θέλετε, αλλά παίρνετε μια μικρή δόση αγάπης την ημέρα!» Και πώς μπορείς να παίρνεις μια μικρή δόση αγάπης την ημέρα; Μα ο πιο εύκολος, γρήγορος και αποτελεσματικός τρόπος, είναι… η αγκαλιά! Αν ρωτήσεις την καρδιά σου θα σου το επιβεβαιώσει: “Μια αγκαλιά την ημέρα, το γιατρό τον κάνει πέρα!” Και σήμερα είναι μια εκπληκτική ευκαιρία αφού παγκόσμια γιορτάζεται ως η ημέρα της αγκαλιάς. Ας απολαύσουμε, λοιπόν, αγκαλιές… μικρές, μεγάλες, ζεστές, απλές, χλιαρές, χαρούμενες, δυνατές, ντροπαλές… δεν έχει καμία σημασία τι είναι, γιατί οι αγκαλιές ό,τι κι αν είναι, ξυπνάνε την ενέργεια των κυττάρων στο σώμα μας και κάνουν τα πρόσωπα να χαμογελάνε και την καρδιά να ευχαριστιέται! Πάμε λοιπόν για αγκαλιές! Χαρούμενες, γελαστές, της καρδιάς αγκαλιές! Βένα Καλογήρου

Αυτό που μπορεί να βάζει σε τάξη το χάος στον κόσμο σου,είναι το ν’ αγαπάς και να επιτρέπεις στην αγάπη να κινεί τις πράξεις σου.Μόνο η αγάπη, μπορεί να κάνει την κάθε σου πράξη να είναι η σωστή”.-Krishnamurti Η αγάπη όμως έχει έναν εχθρό. Έναν και μόνο εχθρό, που κατοικοεδρεύει μέσα στο νου μας. Είναι γητευτής αυτός ο εχθρός της αγάπης. Έχει καταφέρει να ιδρύσει στο όνομά του το μεγαλύτερο club της γης. Όλοι οι άνθρωποι σ’ αυτόν τον πλανήτη είναι μέλη του, πρωθυπουργοί, καλλιτέχνες, εκατομμυριούχοι, άστεγοι… όλοι… Και βέβαια μιλάμε για το φόβο. Αυτόν τον τόσο γνωστό και τόσο ανεπιθύμητο συγκάτοικο του μυαλού μας. Όμως είναι κακός ο φόβος; Ναι είναι, και ταυτόχρονα δεν είναι! Είναι, όταν παραδίνεσαι σε αυτόν και καταφέρνει να σε ακινητοποιεί και να σε συρρικνώνει. Δεν είναι, όταν χρησιμοποιείς τη δύναμη και την ενέργεια του φόβου, για να ανέβεις πιο ψηλά και να γίνεις μεγαλύτερος απ’ όσο είσαι. Είναι δώρο ο φόβος. Είναι μια σημαντική, μεγάλη κινητήρια δύναμη. Χρειάζεται μόνο να ξέρεις το πώς θα τη χρησιμοποιήσεις. Γιατί βέβαια κι αυτό μαθαίνεται, όπως έχουμε μάθει να μιλάμε, να οδηγούμε… κι όλα όσα έχουμε μάθει να κάνουμε. Ο φόβος μπορεί να γίνει φίλος σου. Εκείνος έχει μια δυναμική και μια ενέργεια να καταθέσει. Εσύ μπορείς να γίνεις ο χειριστής αυτής της ενέργειας. Ας συναντηθούμε λοιπόν, μέλη του club, σ’ αυτό το σημαντικό και υπέροχο σεμινάριο! Με αγάπη,Βένα Καλογήρου

Είναι δύσκολο να νικήσεις τον εχθρό που έχει ένα φρούριο μέσα στο ίδιο σου το κεφάλι.-Σάλι Κόμπτον Στα πρώτα χρόνια του κινηματογράφου, μια ομάδα από καουμπόηδες πήγαν σε μια κωμόπολη της Μοντάνα για να δουν την πρώτη τους ταινία. Μόλις είδαν μια σκηνή όπου μια συμμορία Ινδιάνων απήγαγε μια νεαρή γυναίκα των πιονιέρων, ένας καουμπόης από το πίσω μέρος της αίθουσας σηκώθηκε όρθιος και άδειασε την καραμπίνα του πάνω στην οθόνη. Η ταινία σταμάτησε, τα φώτα άναψαν και το ακροατήριο έβαλε τα γέλια στη θέα μιας κενής οθόνης με έξι τρύπες από σφαίρες. Θα είμαστε το ίδιο γελασμένοι αν επιτεθούμε στην ταινία της ζωής μας που παίζεται στην οθόνη του νου μας. Αν μάχεσαι, αν πληγώνεις ή αν εκδικείσαι αυτούς που δε σε υποστηρίζουν ή δε συμφωνούν μαζί σου, τότε απλώς σπαταλάς τις σφαίρες. Οι προσπάθειές σου να αποδείξεις τον εαυτό σου στους άλλους είναι το ίδιο άσκοπες όσο και το να πυροβολείς την οθόνη. Αν γνωρίζεις την αξία σου, τότε δε χρειάζεσαι κανέναν για να σου την επικυρώσει κι αν πάλι δεν την αναγνωρίζεις, τότε δεν πρόκειται να την αποκτήσεις βρίσκοντας άλλους να σε εγκρίνουν. Αν δε σ’ αρέσει η ταινία που βλέπεις, τότε μην μπαίνεις στον κόπο να πυροβολήσεις την οθόνη. Αντί γι’ αυτό, άλλαξε την ταινία ή, ακόμα καλύτερα, άναψε το φως. Βοήθησέ με Θεέ μου να θυμάμαι ότι ο εσωτερικός μου κόσμοςείναι εκεί που συμβαίνει η πραγματική αλλαγή. Απόσπασμα από το βιβλίο “Μια βαθιά ανάσα ζωής”, του Alan Cohen, Εκδόσεις “Η Δυναμική της Επιτυχίας” Βένα Καλογήρου

Αγαπώ τόσο πολύ τον τρόπο που ο Μπέρναντ Σω περιγράφει την έννοια της χαράς της ζωής σε αντιδιαστολή με τη συρρίκνωση που ο φόβος φέρνει στη ζωή μας: “Αυτή είναι η αληθινή χαρά της ζωής: Να δίνεσαι σ’ ένα σκοπό που τον θεωρείς σπουδαίο. Να είσαι μια δύναμη της φύσης κι όχι ένα σβωλαράκι από χώμα, γεμάτο ανησυχία κι εγωισμό, γεμάτο αρρώστιες και πίκρες, που παραπονιέται επειδή ο κόσμος δεν αφοσιώνεται στο να το κάνει ευτυχισμένο!Πιστεύω πως η ζωή μου ανήκει σε ολόκληρη την ανθρωπότητα κι όσο ζω το θεωρώ προνόμιό μου να την υπηρετώ όσο μπορώ. Θέλω να είμαι εντελώς «χρησιμοποιημένος» όταν θα πεθάνω, γιατί όσο πιο σκληρά δουλέψω, τόσο περισσότερο θα ζήσω.Απολαμβάνω τη ζωή γι’ αυτό που είναι. Για μένα η ζωή δεν είναι κεράκι που τρεμοσβήνει. Είναι ένας υπέροχος πυρσός, που αυτήν τη στιγμή είναι η σειρά μου να τον κρατήσω και θέλω να τον κάνω να λάμπει όσο περισσότερο γίνεται, πριν τον παραδώσω στις επόμενες γενιές”. Τελικά, ίσως το μεγαλύτερο αντίδοτο του φόβου, είναι να λέμε “ΝΑΙ”στη ζωή! Βένα Καλογήρου